Conjugation of inlecto
[ɪnˈɫɛk.toː]dative/ablative masculine/neuter singular of inlectus (“enticed, seduced”) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | inlectō |
| tū | inlectās |
| is / ea / id | inlectat |
| nōs | inlectāmus |
| vōs | inlectātis |
| eī / eae / ea | inlectant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | inlectābam |
| tū | inlectābās |
| is / ea / id | inlectābat |
| nōs | inlectābāmus |
| vōs | inlectābātis |
| eī / eae / ea | inlectābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | inlectābō |
| tū | inlectābis |
| is / ea / id | inlectābit |
| nōs | inlectābimus |
| vōs | inlectābitis |
| eī / eae / ea | inlectābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | inlectāvī |
| tū | inlectāvistī |
| is / ea / id | inlectāvit |
| nōs | inlectāvimus |
| vōs | inlectāvistis |
| eī / eae / ea | inlectāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | inlectāveram |
| tū | inlectāverās |
| is / ea / id | inlectāverat |
| nōs | inlectāverāmus |
| vōs | inlectāverātis |
| eī / eae / ea | inlectāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | inlectāverō |
| tū | inlectāveris |
| is / ea / id | inlectāverit |
| nōs | inlectāverimus |
| vōs | inlectāveritis |
| eī / eae / ea | inlectāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | inlectem |
| tū | inlectēs |
| is / ea / id | inlectet |
| nōs | inlectēmus |
| vōs | inlectētis |
| eī / eae / ea | inlectent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inlectārem |
| tū | inlectārēs |
| is / ea / id | inlectāret |
| nōs | inlectārēmus |
| vōs | inlectārētis |
| eī / eae / ea | inlectārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | inlectāverim |
| tū | inlectāverīs |
| is / ea / id | inlectāverit |
| nōs | inlectāverīmus |
| vōs | inlectāverītis |
| eī / eae / ea | inlectāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | inlectāvissem |
| tū | inlectāvissēs |
| is / ea / id | inlectāvisset |
| nōs | inlectāvissēmus |
| vōs | inlectāvissētis |
| eī / eae / ea | inlectāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | inlectā |
| vōs | inlectāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | inlectātō |
| is / ea / id | inlectātō |
| vōs | inlectātōte |
| eī / eae / ea | inlectantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | inlectāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | inlectāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | inlectātūrum esse |
Participium praesēns
| — | inlectāns |
Participium futūrum
| — | inlectātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | inlectandī |
Gerundium (datīvus)
| — | inlectandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | inlectandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | inlectandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | inlectātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | inlectātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | inlector |
| tū | inlectāris |
| is / ea / id | inlectātur |
| nōs | inlectāmur |
| vōs | inlectāminī |
| eī / eae / ea | inlectantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | inlectābar |
| tū | inlectābāris |
| is / ea / id | inlectābātur |
| nōs | inlectābāmur |
| vōs | inlectābāminī |
| eī / eae / ea | inlectābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | inlectābor |
| tū | inlectāberis |
| is / ea / id | inlectābitur |
| nōs | inlectābimur |
| vōs | inlectābiminī |
| eī / eae / ea | inlectābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | inlecter |
| tū | inlectēris |
| is / ea / id | inlectētur |
| nōs | inlectēmur |
| vōs | inlectēminī |
| eī / eae / ea | inlectentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inlectārer |
| tū | inlectārēris |
| is / ea / id | inlectārētur |
| nōs | inlectārēmur |
| vōs | inlectārēminī |
| eī / eae / ea | inlectārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | inlectāre |
| vōs | inlectāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | inlectātor |
| is / ea / id | inlectātor |
| eī / eae / ea | inlectantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | inlectārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | inlectātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | inlectātum īrī |
Participium perfectum
| — | inlectātus |
Participium futūrum
| — | inlectandus |