HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inlecto — definición

Conjugation of inlecto

Regular CEFR B1
/[ɪnˈɫɛk.toː]/

dative/ablative masculine/neuter singular of inlectus (“enticed, seduced”) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inlectō
inlectās
is / ea / id inlectat
nōs inlectāmus
vōs inlectātis
eī / eae / ea inlectant
Indicātīvus imperfectum
ego inlectābam
inlectābās
is / ea / id inlectābat
nōs inlectābāmus
vōs inlectābātis
eī / eae / ea inlectābant
Indicātīvus futūrum
ego inlectābō
inlectābis
is / ea / id inlectābit
nōs inlectābimus
vōs inlectābitis
eī / eae / ea inlectābunt
Indicātīvus perfectum
ego inlectāvī
inlectāvistī
is / ea / id inlectāvit
nōs inlectāvimus
vōs inlectāvistis
eī / eae / ea inlectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inlectāveram
inlectāverās
is / ea / id inlectāverat
nōs inlectāverāmus
vōs inlectāverātis
eī / eae / ea inlectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inlectāverō
inlectāveris
is / ea / id inlectāverit
nōs inlectāverimus
vōs inlectāveritis
eī / eae / ea inlectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inlectem
inlectēs
is / ea / id inlectet
nōs inlectēmus
vōs inlectētis
eī / eae / ea inlectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inlectārem
inlectārēs
is / ea / id inlectāret
nōs inlectārēmus
vōs inlectārētis
eī / eae / ea inlectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inlectāverim
inlectāverīs
is / ea / id inlectāverit
nōs inlectāverīmus
vōs inlectāverītis
eī / eae / ea inlectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inlectāvissem
inlectāvissēs
is / ea / id inlectāvisset
nōs inlectāvissēmus
vōs inlectāvissētis
eī / eae / ea inlectāvissent
Imperātīvus praesēns
inlectā
vōs inlectāte
Imperātīvus futūrum
inlectātō
is / ea / id inlectātō
vōs inlectātōte
eī / eae / ea inlectantō
Īnfīnītīvus praesēns
inlectāre
Īnfīnītīvus perfectum
inlectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inlectātūrum esse
Participium praesēns
inlectāns
Participium futūrum
inlectātūrus
Gerundium (genitīvus)
inlectandī
Gerundium (datīvus)
inlectandō
Gerundium (accūsātīvus)
inlectandum
Gerundium (ablātīvus)
inlectandō
Supīnum (accūsātīvus)
inlectātum
Supīnum (ablātīvus)
inlectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inlector
inlectāris
is / ea / id inlectātur
nōs inlectāmur
vōs inlectāminī
eī / eae / ea inlectantur
Indicātīvus imperfectum
ego inlectābar
inlectābāris
is / ea / id inlectābātur
nōs inlectābāmur
vōs inlectābāminī
eī / eae / ea inlectābantur
Indicātīvus futūrum
ego inlectābor
inlectāberis
is / ea / id inlectābitur
nōs inlectābimur
vōs inlectābiminī
eī / eae / ea inlectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inlecter
inlectēris
is / ea / id inlectētur
nōs inlectēmur
vōs inlectēminī
eī / eae / ea inlectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inlectārer
inlectārēris
is / ea / id inlectārētur
nōs inlectārēmur
vōs inlectārēminī
eī / eae / ea inlectārentur
Imperātīvus praesēns
inlectāre
vōs inlectāminī
Imperātīvus futūrum
inlectātor
is / ea / id inlectātor
eī / eae / ea inlectantor
Īnfīnītīvus praesēns
inlectārī
Īnfīnītīvus perfectum
inlectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inlectātum īrī
Participium perfectum
inlectātus
Participium futūrum
inlectandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary