HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← injungo — definition

Conjugation of injungo

Regular CEFR B1
[ɪnˈjʊŋ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego injungō
tū injungis
is / ea / id injungit
nōs injungimus
vōs injungitis
eī / eae / ea injungunt
Indicātīvus imperfectum
ego injungēbam
tū injungēbās
is / ea / id injungēbat
nōs injungēbāmus
vōs injungēbātis
eī / eae / ea injungēbant
Indicātīvus futūrum
ego injungam
tū injungēs
is / ea / id injunget
nōs injungēmus
vōs injungētis
eī / eae / ea injungent
Indicātīvus perfectum
ego injūnxī
tū injūnxistī
is / ea / id injūnxit
nōs injūnximus
vōs injūnxistis
eī / eae / ea injūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego injūnxeram
tū injūnxerās
is / ea / id injūnxerat
nōs injūnxerāmus
vōs injūnxerātis
eī / eae / ea injūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego injūnxerō
tū injūnxeris
is / ea / id injūnxerit
nōs injūnxerimus
vōs injūnxeritis
eī / eae / ea injūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego injungam
tū injungās
is / ea / id injungat
nōs injungāmus
vōs injungātis
eī / eae / ea injungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego injungerem
tū injungerēs
is / ea / id injungeret
nōs injungerēmus
vōs injungerētis
eī / eae / ea injungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego injūnxerim
tū injūnxerīs
is / ea / id injūnxerit
nōs injūnxerīmus
vōs injūnxerītis
eī / eae / ea injūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego injūnxissem
tū injūnxissēs
is / ea / id injūnxisset
nōs injūnxissēmus
vōs injūnxissētis
eī / eae / ea injūnxissent
Imperātīvus praesēns
tū injunge
vōs injungite
Imperātīvus futūrum
tū injungitō
is / ea / id injungitō
vōs injungitōte
eī / eae / ea injunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— injungere
Īnfīnītīvus perfectum
— injūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— injūnctūrum esse
Participium praesēns
— injungēns
Participium futūrum
— injūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
— injungendī
Gerundium (datīvus)
— injungendō
Gerundium (accūsātīvus)
— injungendum
Gerundium (ablātīvus)
— injungendō
Supīnum (accūsātīvus)
— injūnctum
Supīnum (ablātīvus)
— injūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego injungor
tū injungeris
is / ea / id injungitur
nōs injungimur
vōs injungiminī
eī / eae / ea injunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego injungēbar
tū injungēbāris
is / ea / id injungēbātur
nōs injungēbāmur
vōs injungēbāminī
eī / eae / ea injungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego injungar
tū injungēris
is / ea / id injungētur
nōs injungēmur
vōs injungēminī
eī / eae / ea injungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego injungar
tū injungāris
is / ea / id injungātur
nōs injungāmur
vōs injungāminī
eī / eae / ea injungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego injungerer
tū injungerēris
is / ea / id injungerētur
nōs injungerēmur
vōs injungerēminī
eī / eae / ea injungerentur
Imperātīvus praesēns
tū injungere
vōs injungiminī
Imperātīvus futūrum
tū injungitor
is / ea / id injungitor
eī / eae / ea injunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— injungī
Īnfīnītīvus perfectum
— injūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— injūnctum īrī
Participium perfectum
— injūnctus
Participium futūrum
— injungendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary