HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ingluttio — definition

Conjugation of ingluttio

Regular CEFR B2
[ɪŋˈɡɫʊt.ti.oː]

to swallow, gulp Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ingluttiō
tū ingluttīs
is / ea / id ingluttit
nōs ingluttīmus
vōs ingluttītis
eī / eae / ea ingluttiunt
Indicātīvus imperfectum
ego ingluttiēbam
tū ingluttiēbās
is / ea / id ingluttiēbat
nōs ingluttiēbāmus
vōs ingluttiēbātis
eī / eae / ea ingluttiēbant
Indicātīvus futūrum
ego ingluttiam
tū ingluttiēs
is / ea / id ingluttiet
nōs ingluttiēmus
vōs ingluttiētis
eī / eae / ea ingluttient
Indicātīvus perfectum
ego ingluttīvī
tū ingluttīvistī
is / ea / id ingluttīvit
nōs ingluttīvimus
vōs ingluttīvistis
eī / eae / ea ingluttīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ingluttīveram
tū ingluttīverās
is / ea / id ingluttīverat
nōs ingluttīverāmus
vōs ingluttīverātis
eī / eae / ea ingluttīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ingluttīverō
tū ingluttīveris
is / ea / id ingluttīverit
nōs ingluttīverimus
vōs ingluttīveritis
eī / eae / ea ingluttīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ingluttiam
tū ingluttiās
is / ea / id ingluttiat
nōs ingluttiāmus
vōs ingluttiātis
eī / eae / ea ingluttiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ingluttīrem
tū ingluttīrēs
is / ea / id ingluttīret
nōs ingluttīrēmus
vōs ingluttīrētis
eī / eae / ea ingluttīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego ingluttīverim
tū ingluttīverīs
is / ea / id ingluttīverit
nōs ingluttīverīmus
vōs ingluttīverītis
eī / eae / ea ingluttīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ingluttīvissem
tū ingluttīvissēs
is / ea / id ingluttīvisset
nōs ingluttīvissēmus
vōs ingluttīvissētis
eī / eae / ea ingluttīvissent
Imperātīvus praesēns
tū ingluttī
vōs ingluttīte
Imperātīvus futūrum
tū ingluttītō
is / ea / id ingluttītō
vōs ingluttītōte
eī / eae / ea ingluttiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ingluttīre
Īnfīnītīvus perfectum
— ingluttīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ingluttītūrum esse
Participium praesēns
— ingluttiēns
Participium futūrum
— ingluttītūrus
Gerundium (genitīvus)
— ingluttiendī
Gerundium (datīvus)
— ingluttiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ingluttiendum
Gerundium (ablātīvus)
— ingluttiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ingluttītum
Supīnum (ablātīvus)
— ingluttītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ingluttior
tū ingluttīris
is / ea / id ingluttītur
nōs ingluttīmur
vōs ingluttīminī
eī / eae / ea ingluttiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ingluttiēbar
tū ingluttiēbāris
is / ea / id ingluttiēbātur
nōs ingluttiēbāmur
vōs ingluttiēbāminī
eī / eae / ea ingluttiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ingluttiar
tū ingluttiēris
is / ea / id ingluttiētur
nōs ingluttiēmur
vōs ingluttiēminī
eī / eae / ea ingluttientur
Coniūnctīvus praesēns
ego ingluttiar
tū ingluttiāris
is / ea / id ingluttiātur
nōs ingluttiāmur
vōs ingluttiāminī
eī / eae / ea ingluttiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ingluttīrer
tū ingluttīrēris
is / ea / id ingluttīrētur
nōs ingluttīrēmur
vōs ingluttīrēminī
eī / eae / ea ingluttīrentur
Imperātīvus praesēns
tū ingluttīre
vōs ingluttīminī
Imperātīvus futūrum
tū ingluttītor
is / ea / id ingluttītor
eī / eae / ea ingluttiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ingluttīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— ingluttītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ingluttītum īrī
Participium perfectum
— ingluttītus
Participium futūrum
— ingluttiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary