Conjugation of ingemisco
[ɪŋ.ɡɛˈmiːs.koː]to (begin to) groan or moan at or over Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ingemīscō |
| tū | ingemīscis |
| is / ea / id | ingemīscit |
| nōs | ingemīscimus |
| vōs | ingemīscitis |
| eī / eae / ea | ingemīscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ingemīscēbam |
| tū | ingemīscēbās |
| is / ea / id | ingemīscēbat |
| nōs | ingemīscēbāmus |
| vōs | ingemīscēbātis |
| eī / eae / ea | ingemīscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | ingemīscam |
| tū | ingemīscēs |
| is / ea / id | ingemīscet |
| nōs | ingemīscēmus |
| vōs | ingemīscētis |
| eī / eae / ea | ingemīscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | ingemuī |
| tū | ingemuistī |
| is / ea / id | ingemuit |
| nōs | ingemuimus |
| vōs | ingemuistis |
| eī / eae / ea | ingemuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | ingemueram |
| tū | ingemuerās |
| is / ea / id | ingemuerat |
| nōs | ingemuerāmus |
| vōs | ingemuerātis |
| eī / eae / ea | ingemuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | ingemuerō |
| tū | ingemueris |
| is / ea / id | ingemuerit |
| nōs | ingemuerimus |
| vōs | ingemueritis |
| eī / eae / ea | ingemuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ingemīscam |
| tū | ingemīscās |
| is / ea / id | ingemīscat |
| nōs | ingemīscāmus |
| vōs | ingemīscātis |
| eī / eae / ea | ingemīscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ingemīscerem |
| tū | ingemīscerēs |
| is / ea / id | ingemīsceret |
| nōs | ingemīscerēmus |
| vōs | ingemīscerētis |
| eī / eae / ea | ingemīscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | ingemuerim |
| tū | ingemuerīs |
| is / ea / id | ingemuerit |
| nōs | ingemuerīmus |
| vōs | ingemuerītis |
| eī / eae / ea | ingemuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | ingemuissem |
| tū | ingemuissēs |
| is / ea / id | ingemuisset |
| nōs | ingemuissēmus |
| vōs | ingemuissētis |
| eī / eae / ea | ingemuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | ingemīsce |
| vōs | ingemīscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | ingemīscitō |
| is / ea / id | ingemīscitō |
| vōs | ingemīscitōte |
| eī / eae / ea | ingemīscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ingemīscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ingemuisse |
Participium praesēns
| — | ingemīscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | ingemīscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | ingemīscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ingemīscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ingemīscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ingemīscor |
| tū | ingemīsceris |
| is / ea / id | ingemīscitur |
| nōs | ingemīscimur |
| vōs | ingemīsciminī |
| eī / eae / ea | ingemīscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ingemīscēbar |
| tū | ingemīscēbāris |
| is / ea / id | ingemīscēbātur |
| nōs | ingemīscēbāmur |
| vōs | ingemīscēbāminī |
| eī / eae / ea | ingemīscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ingemīscar |
| tū | ingemīscēris |
| is / ea / id | ingemīscētur |
| nōs | ingemīscēmur |
| vōs | ingemīscēminī |
| eī / eae / ea | ingemīscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ingemīscar |
| tū | ingemīscāris |
| is / ea / id | ingemīscātur |
| nōs | ingemīscāmur |
| vōs | ingemīscāminī |
| eī / eae / ea | ingemīscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ingemīscerer |
| tū | ingemīscerēris |
| is / ea / id | ingemīscerētur |
| nōs | ingemīscerēmur |
| vōs | ingemīscerēminī |
| eī / eae / ea | ingemīscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ingemīscere |
| vōs | ingemīsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ingemīscitor |
| is / ea / id | ingemīscitor |
| eī / eae / ea | ingemīscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ingemīscī |
Participium futūrum
| — | ingemīscendus |