HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ingemo — definition

Conjugation of ingemo

Regular CEFR B1
[ˈɪŋ.ɡɛ.moː]

to groan, moan or sigh (at or over) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ingemō
tū ingemis
is / ea / id ingemit
nōs ingemimus
vōs ingemitis
eī / eae / ea ingemunt
Indicātīvus imperfectum
ego ingemēbam
tū ingemēbās
is / ea / id ingemēbat
nōs ingemēbāmus
vōs ingemēbātis
eī / eae / ea ingemēbant
Indicātīvus futūrum
ego ingemam
tū ingemēs
is / ea / id ingemet
nōs ingemēmus
vōs ingemētis
eī / eae / ea ingement
Indicātīvus perfectum
ego ingemuī
tū ingemuistī
is / ea / id ingemuit
nōs ingemuimus
vōs ingemuistis
eī / eae / ea ingemuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ingemueram
tū ingemuerās
is / ea / id ingemuerat
nōs ingemuerāmus
vōs ingemuerātis
eī / eae / ea ingemuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ingemuerō
tū ingemueris
is / ea / id ingemuerit
nōs ingemuerimus
vōs ingemueritis
eī / eae / ea ingemuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego ingemam
tū ingemās
is / ea / id ingemat
nōs ingemāmus
vōs ingemātis
eī / eae / ea ingemant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ingemerem
tū ingemerēs
is / ea / id ingemeret
nōs ingemerēmus
vōs ingemerētis
eī / eae / ea ingemerent
Coniūnctīvus perfectum
ego ingemuerim
tū ingemuerīs
is / ea / id ingemuerit
nōs ingemuerīmus
vōs ingemuerītis
eī / eae / ea ingemuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ingemuissem
tū ingemuissēs
is / ea / id ingemuisset
nōs ingemuissēmus
vōs ingemuissētis
eī / eae / ea ingemuissent
Imperātīvus praesēns
tū ingeme
vōs ingemite
Imperātīvus futūrum
tū ingemitō
is / ea / id ingemitō
vōs ingemitōte
eī / eae / ea ingemuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ingemere
Īnfīnītīvus perfectum
— ingemuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ingemitūrum esse
Participium praesēns
— ingemēns
Participium futūrum
— ingemitūrus
Gerundium (genitīvus)
— ingemendī
Gerundium (datīvus)
— ingemendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ingemendum
Gerundium (ablātīvus)
— ingemendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ingemitum
Supīnum (ablātīvus)
— ingemitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ingemor
tū ingemeris
is / ea / id ingemitur
nōs ingemimur
vōs ingemiminī
eī / eae / ea ingemuntur
Indicātīvus imperfectum
ego ingemēbar
tū ingemēbāris
is / ea / id ingemēbātur
nōs ingemēbāmur
vōs ingemēbāminī
eī / eae / ea ingemēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ingemar
tū ingemēris
is / ea / id ingemētur
nōs ingemēmur
vōs ingemēminī
eī / eae / ea ingementur
Coniūnctīvus praesēns
ego ingemar
tū ingemāris
is / ea / id ingemātur
nōs ingemāmur
vōs ingemāminī
eī / eae / ea ingemantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ingemerer
tū ingemerēris
is / ea / id ingemerētur
nōs ingemerēmur
vōs ingemerēminī
eī / eae / ea ingemerentur
Imperātīvus praesēns
tū ingemere
vōs ingemiminī
Imperātīvus futūrum
tū ingemitor
is / ea / id ingemitor
eī / eae / ea ingemuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ingemī
Īnfīnītīvus perfectum
— ingemitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ingemitum īrī
Participium perfectum
— ingemitus
Participium futūrum
— ingemendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary