HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infusco — definition

Conjugation of infusco

Regular CEFR B1
[ĩːˈfʊs.koː]

to sully, stain or tarnish Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfuscō
tū īnfuscās
is / ea / id īnfuscat
nōs īnfuscāmus
vōs īnfuscātis
eī / eae / ea īnfuscant
Indicātīvus imperfectum
ego īnfuscābam
tū īnfuscābās
is / ea / id īnfuscābat
nōs īnfuscābāmus
vōs īnfuscābātis
eī / eae / ea īnfuscābant
Indicātīvus futūrum
ego īnfuscābō
tū īnfuscābis
is / ea / id īnfuscābit
nōs īnfuscābimus
vōs īnfuscābitis
eī / eae / ea īnfuscābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnfuscāvī
tū īnfuscāvistī
is / ea / id īnfuscāvit
nōs īnfuscāvimus
vōs īnfuscāvistis
eī / eae / ea īnfuscāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfuscāveram
tū īnfuscāverās
is / ea / id īnfuscāverat
nōs īnfuscāverāmus
vōs īnfuscāverātis
eī / eae / ea īnfuscāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfuscāverō
tū īnfuscāveris
is / ea / id īnfuscāverit
nōs īnfuscāverimus
vōs īnfuscāveritis
eī / eae / ea īnfuscāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfuscem
tū īnfuscēs
is / ea / id īnfuscet
nōs īnfuscēmus
vōs īnfuscētis
eī / eae / ea īnfuscent
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfuscārem
tū īnfuscārēs
is / ea / id īnfuscāret
nōs īnfuscārēmus
vōs īnfuscārētis
eī / eae / ea īnfuscārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfuscāverim
tū īnfuscāverīs
is / ea / id īnfuscāverit
nōs īnfuscāverīmus
vōs īnfuscāverītis
eī / eae / ea īnfuscāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfuscāvissem
tū īnfuscāvissēs
is / ea / id īnfuscāvisset
nōs īnfuscāvissēmus
vōs īnfuscāvissētis
eī / eae / ea īnfuscāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfuscā
vōs īnfuscāte
Imperātīvus futūrum
tū īnfuscātō
is / ea / id īnfuscātō
vōs īnfuscātōte
eī / eae / ea īnfuscantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfuscāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfuscāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfuscātūrum esse
Participium praesēns
— īnfuscāns
Participium futūrum
— īnfuscātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnfuscandī
Gerundium (datīvus)
— īnfuscandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnfuscandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnfuscandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfuscātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfuscātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfuscor
tū īnfuscāris
is / ea / id īnfuscātur
nōs īnfuscāmur
vōs īnfuscāminī
eī / eae / ea īnfuscantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnfuscābar
tū īnfuscābāris
is / ea / id īnfuscābātur
nōs īnfuscābāmur
vōs īnfuscābāminī
eī / eae / ea īnfuscābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnfuscābor
tū īnfuscāberis
is / ea / id īnfuscābitur
nōs īnfuscābimur
vōs īnfuscābiminī
eī / eae / ea īnfuscābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfuscer
tū īnfuscēris
is / ea / id īnfuscētur
nōs īnfuscēmur
vōs īnfuscēminī
eī / eae / ea īnfuscentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfuscārer
tū īnfuscārēris
is / ea / id īnfuscārētur
nōs īnfuscārēmur
vōs īnfuscārēminī
eī / eae / ea īnfuscārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnfuscāre
vōs īnfuscāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfuscātor
is / ea / id īnfuscātor
eī / eae / ea īnfuscantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfuscārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfuscātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfuscātum īrī
Participium perfectum
— īnfuscātus
Participium futūrum
— īnfuscandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary