HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infulcio — definition

Conjugation of infulcio

Regular CEFR B2
[ĩːˈfʊɫ.ki.ɔ]

to foist in, introduce, add Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego infulciō
tū infulcīs
is / ea / id infulcit
nōs infulcīmus
vōs infulcītis
eī / eae / ea infulciunt
Indicātīvus imperfectum
ego infulciēbam
tū infulciēbās
is / ea / id infulciēbat
nōs infulciēbāmus
vōs infulciēbātis
eī / eae / ea infulciēbant
Indicātīvus futūrum
ego infulciam
tū infulciēs
is / ea / id infulciet
nōs infulciēmus
vōs infulciētis
eī / eae / ea infulcient
Indicātīvus perfectum
ego infulsī
tū infulsistī
is / ea / id infulsit
nōs infulsimus
vōs infulsistis
eī / eae / ea infulsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego infulseram
tū infulserās
is / ea / id infulserat
nōs infulserāmus
vōs infulserātis
eī / eae / ea infulserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego infulserō
tū infulseris
is / ea / id infulserit
nōs infulserimus
vōs infulseritis
eī / eae / ea infulserint
Coniūnctīvus praesēns
ego infulciam
tū infulciās
is / ea / id infulciat
nōs infulciāmus
vōs infulciātis
eī / eae / ea infulciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego infulcīrem
tū infulcīrēs
is / ea / id infulcīret
nōs infulcīrēmus
vōs infulcīrētis
eī / eae / ea infulcīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego infulserim
tū infulserīs
is / ea / id infulserit
nōs infulserīmus
vōs infulserītis
eī / eae / ea infulserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego infulsissem
tū infulsissēs
is / ea / id infulsisset
nōs infulsissēmus
vōs infulsissētis
eī / eae / ea infulsissent
Imperātīvus praesēns
tū infulcī
vōs infulcīte
Imperātīvus futūrum
tū infulcītō
is / ea / id infulcītō
vōs infulcītōte
eī / eae / ea infulciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— infulcīre
Īnfīnītīvus perfectum
— infulsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— infultūrum esse
Participium praesēns
— infulciēns
Participium futūrum
— infultūrus
Gerundium (genitīvus)
— infulciendī
Gerundium (datīvus)
— infulciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— infulciendum
Gerundium (ablātīvus)
— infulciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— infultum
Supīnum (ablātīvus)
— infultū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego infulcior
tū infulcīris
is / ea / id infulcītur
nōs infulcīmur
vōs infulcīminī
eī / eae / ea infulciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego infulciēbar
tū infulciēbāris
is / ea / id infulciēbātur
nōs infulciēbāmur
vōs infulciēbāminī
eī / eae / ea infulciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego infulciar
tū infulciēris
is / ea / id infulciētur
nōs infulciēmur
vōs infulciēminī
eī / eae / ea infulcientur
Coniūnctīvus praesēns
ego infulciar
tū infulciāris
is / ea / id infulciātur
nōs infulciāmur
vōs infulciāminī
eī / eae / ea infulciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego infulcīrer
tū infulcīrēris
is / ea / id infulcīrētur
nōs infulcīrēmur
vōs infulcīrēminī
eī / eae / ea infulcīrentur
Imperātīvus praesēns
tū infulcīre
vōs infulcīminī
Imperātīvus futūrum
tū infulcītor
is / ea / id infulcītor
eī / eae / ea infulciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— infulcīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— infultum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— infultum īrī
Participium perfectum
— infultus
Participium futūrum
— infulciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary