HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infringo — definition

Conjugation of infringo

Regular CEFR B2
[ĩːˈfrɪŋ.ɡoː]

to check, weaken, lessen, diminish, mitigate or assuage Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfringō
tū īnfringis
is / ea / id īnfringit
nōs īnfringimus
vōs īnfringitis
eī / eae / ea īnfringunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnfringēbam
tū īnfringēbās
is / ea / id īnfringēbat
nōs īnfringēbāmus
vōs īnfringēbātis
eī / eae / ea īnfringēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnfringam
tū īnfringēs
is / ea / id īnfringet
nōs īnfringēmus
vōs īnfringētis
eī / eae / ea īnfringent
Indicātīvus perfectum
ego īnfrēgī
tū īnfrēgistī
is / ea / id īnfrēgit
nōs īnfrēgimus
vōs īnfrēgistis
eī / eae / ea īnfrēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfrēgeram
tū īnfrēgerās
is / ea / id īnfrēgerat
nōs īnfrēgerāmus
vōs īnfrēgerātis
eī / eae / ea īnfrēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfrēgerō
tū īnfrēgeris
is / ea / id īnfrēgerit
nōs īnfrēgerimus
vōs īnfrēgeritis
eī / eae / ea īnfrēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfringam
tū īnfringās
is / ea / id īnfringat
nōs īnfringāmus
vōs īnfringātis
eī / eae / ea īnfringant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfringerem
tū īnfringerēs
is / ea / id īnfringeret
nōs īnfringerēmus
vōs īnfringerētis
eī / eae / ea īnfringerent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfrēgerim
tū īnfrēgerīs
is / ea / id īnfrēgerit
nōs īnfrēgerīmus
vōs īnfrēgerītis
eī / eae / ea īnfrēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfrēgissem
tū īnfrēgissēs
is / ea / id īnfrēgisset
nōs īnfrēgissēmus
vōs īnfrēgissētis
eī / eae / ea īnfrēgissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfringe
vōs īnfringite
Imperātīvus futūrum
tū īnfringitō
is / ea / id īnfringitō
vōs īnfringitōte
eī / eae / ea īnfringuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfringere
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfrēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfrāctūrum esse
Participium praesēns
— īnfringēns
Participium futūrum
— īnfrāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnfringendī
Gerundium (datīvus)
— īnfringendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnfringendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnfringendō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfrāctum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfrāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfringor
tū īnfringeris
is / ea / id īnfringitur
nōs īnfringimur
vōs īnfringiminī
eī / eae / ea īnfringuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnfringēbar
tū īnfringēbāris
is / ea / id īnfringēbātur
nōs īnfringēbāmur
vōs īnfringēbāminī
eī / eae / ea īnfringēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnfringar
tū īnfringēris
is / ea / id īnfringētur
nōs īnfringēmur
vōs īnfringēminī
eī / eae / ea īnfringentur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfringar
tū īnfringāris
is / ea / id īnfringātur
nōs īnfringāmur
vōs īnfringāminī
eī / eae / ea īnfringantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfringerer
tū īnfringerēris
is / ea / id īnfringerētur
nōs īnfringerēmur
vōs īnfringerēminī
eī / eae / ea īnfringerentur
Imperātīvus praesēns
tū īnfringere
vōs īnfringiminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfringitor
is / ea / id īnfringitor
eī / eae / ea īnfringuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfringī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfrāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfrāctum īrī
Participium perfectum
— īnfrāctus
Participium futūrum
— īnfringendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary