HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inflecto — definition

Conjugation of inflecto

Regular CEFR B2
[ĩːˈfɫɛk.toː]

to mark or pronounce with a circumflex accent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnflectō
tū īnflectis
is / ea / id īnflectit
nōs īnflectimus
vōs īnflectitis
eī / eae / ea īnflectunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnflectēbam
tū īnflectēbās
is / ea / id īnflectēbat
nōs īnflectēbāmus
vōs īnflectēbātis
eī / eae / ea īnflectēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnflectam
tū īnflectēs
is / ea / id īnflectet
nōs īnflectēmus
vōs īnflectētis
eī / eae / ea īnflectent
Indicātīvus perfectum
ego īnflexī
tū īnflexistī
is / ea / id īnflexit
nōs īnfleximus
vōs īnflexistis
eī / eae / ea īnflexērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnflexeram
tū īnflexerās
is / ea / id īnflexerat
nōs īnflexerāmus
vōs īnflexerātis
eī / eae / ea īnflexerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnflexerō
tū īnflexeris
is / ea / id īnflexerit
nōs īnflexerimus
vōs īnflexeritis
eī / eae / ea īnflexerint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnflectam
tū īnflectās
is / ea / id īnflectat
nōs īnflectāmus
vōs īnflectātis
eī / eae / ea īnflectant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnflecterem
tū īnflecterēs
is / ea / id īnflecteret
nōs īnflecterēmus
vōs īnflecterētis
eī / eae / ea īnflecterent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnflexerim
tū īnflexerīs
is / ea / id īnflexerit
nōs īnflexerīmus
vōs īnflexerītis
eī / eae / ea īnflexerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnflexissem
tū īnflexissēs
is / ea / id īnflexisset
nōs īnflexissēmus
vōs īnflexissētis
eī / eae / ea īnflexissent
Imperātīvus praesēns
tū īnflecte
vōs īnflectite
Imperātīvus futūrum
tū īnflectitō
is / ea / id īnflectitō
vōs īnflectitōte
eī / eae / ea īnflectuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnflectere
Īnfīnītīvus perfectum
— īnflexisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnflexūrum esse
Participium praesēns
— īnflectēns
Participium futūrum
— īnflexūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnflectendī
Gerundium (datīvus)
— īnflectendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnflectendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnflectendō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnflexum
Supīnum (ablātīvus)
— īnflexū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnflector
tū īnflecteris
is / ea / id īnflectitur
nōs īnflectimur
vōs īnflectiminī
eī / eae / ea īnflectuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnflectēbar
tū īnflectēbāris
is / ea / id īnflectēbātur
nōs īnflectēbāmur
vōs īnflectēbāminī
eī / eae / ea īnflectēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnflectar
tū īnflectēris
is / ea / id īnflectētur
nōs īnflectēmur
vōs īnflectēminī
eī / eae / ea īnflectentur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnflectar
tū īnflectāris
is / ea / id īnflectātur
nōs īnflectāmur
vōs īnflectāminī
eī / eae / ea īnflectantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnflecterer
tū īnflecterēris
is / ea / id īnflecterētur
nōs īnflecterēmur
vōs īnflecterēminī
eī / eae / ea īnflecterentur
Imperātīvus praesēns
tū īnflectere
vōs īnflectiminī
Imperātīvus futūrum
tū īnflectitor
is / ea / id īnflectitor
eī / eae / ea īnflectuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnflectī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnflexum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnflexum īrī
Participium perfectum
— īnflexus
Participium futūrum
— īnflectendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary