HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infirmo — definición

Conjugation of infirmo

Regular CEFR B1
/[ĩːˈfɪr.moː]/

to weaken, enfeeble, deprive of strength Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfirmō
īnfirmās
is / ea / id īnfirmat
nōs īnfirmāmus
vōs īnfirmātis
eī / eae / ea īnfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego īnfirmābam
īnfirmābās
is / ea / id īnfirmābat
nōs īnfirmābāmus
vōs īnfirmābātis
eī / eae / ea īnfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego īnfirmābō
īnfirmābis
is / ea / id īnfirmābit
nōs īnfirmābimus
vōs īnfirmābitis
eī / eae / ea īnfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnfirmāvī
īnfirmāvistī
is / ea / id īnfirmāvit
nōs īnfirmāvimus
vōs īnfirmāvistis
eī / eae / ea īnfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfirmāveram
īnfirmāverās
is / ea / id īnfirmāverat
nōs īnfirmāverāmus
vōs īnfirmāverātis
eī / eae / ea īnfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfirmāverō
īnfirmāveris
is / ea / id īnfirmāverit
nōs īnfirmāverimus
vōs īnfirmāveritis
eī / eae / ea īnfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfirmem
īnfirmēs
is / ea / id īnfirmet
nōs īnfirmēmus
vōs īnfirmētis
eī / eae / ea īnfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfirmārem
īnfirmārēs
is / ea / id īnfirmāret
nōs īnfirmārēmus
vōs īnfirmārētis
eī / eae / ea īnfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfirmāverim
īnfirmāverīs
is / ea / id īnfirmāverit
nōs īnfirmāverīmus
vōs īnfirmāverītis
eī / eae / ea īnfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfirmāvissem
īnfirmāvissēs
is / ea / id īnfirmāvisset
nōs īnfirmāvissēmus
vōs īnfirmāvissētis
eī / eae / ea īnfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
īnfirmā
vōs īnfirmāte
Imperātīvus futūrum
īnfirmātō
is / ea / id īnfirmātō
vōs īnfirmātōte
eī / eae / ea īnfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
īnfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
īnfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
īnfirmātūrum esse
Participium praesēns
īnfirmāns
Participium futūrum
īnfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
īnfirmandī
Gerundium (datīvus)
īnfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
īnfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
īnfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
īnfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
īnfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfirmor
īnfirmāris
is / ea / id īnfirmātur
nōs īnfirmāmur
vōs īnfirmāminī
eī / eae / ea īnfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnfirmābar
īnfirmābāris
is / ea / id īnfirmābātur
nōs īnfirmābāmur
vōs īnfirmābāminī
eī / eae / ea īnfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnfirmābor
īnfirmāberis
is / ea / id īnfirmābitur
nōs īnfirmābimur
vōs īnfirmābiminī
eī / eae / ea īnfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfirmer
īnfirmēris
is / ea / id īnfirmētur
nōs īnfirmēmur
vōs īnfirmēminī
eī / eae / ea īnfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfirmārer
īnfirmārēris
is / ea / id īnfirmārētur
nōs īnfirmārēmur
vōs īnfirmārēminī
eī / eae / ea īnfirmārentur
Imperātīvus praesēns
īnfirmāre
vōs īnfirmāminī
Imperātīvus futūrum
īnfirmātor
is / ea / id īnfirmātor
eī / eae / ea īnfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
īnfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
īnfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
īnfirmātum īrī
Participium perfectum
īnfirmātus
Participium futūrum
īnfirmandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary