HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infirmo — definition

Conjugation of infirmo

Regular CEFR B1
[ĩːˈfɪr.moː]

to weaken, enfeeble, deprive of strength Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfirmō
tū īnfirmās
is / ea / id īnfirmat
nōs īnfirmāmus
vōs īnfirmātis
eī / eae / ea īnfirmant
Indicātīvus imperfectum
ego īnfirmābam
tū īnfirmābās
is / ea / id īnfirmābat
nōs īnfirmābāmus
vōs īnfirmābātis
eī / eae / ea īnfirmābant
Indicātīvus futūrum
ego īnfirmābō
tū īnfirmābis
is / ea / id īnfirmābit
nōs īnfirmābimus
vōs īnfirmābitis
eī / eae / ea īnfirmābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnfirmāvī
tū īnfirmāvistī
is / ea / id īnfirmāvit
nōs īnfirmāvimus
vōs īnfirmāvistis
eī / eae / ea īnfirmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfirmāveram
tū īnfirmāverās
is / ea / id īnfirmāverat
nōs īnfirmāverāmus
vōs īnfirmāverātis
eī / eae / ea īnfirmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfirmāverō
tū īnfirmāveris
is / ea / id īnfirmāverit
nōs īnfirmāverimus
vōs īnfirmāveritis
eī / eae / ea īnfirmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfirmem
tū īnfirmēs
is / ea / id īnfirmet
nōs īnfirmēmus
vōs īnfirmētis
eī / eae / ea īnfirment
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfirmārem
tū īnfirmārēs
is / ea / id īnfirmāret
nōs īnfirmārēmus
vōs īnfirmārētis
eī / eae / ea īnfirmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfirmāverim
tū īnfirmāverīs
is / ea / id īnfirmāverit
nōs īnfirmāverīmus
vōs īnfirmāverītis
eī / eae / ea īnfirmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfirmāvissem
tū īnfirmāvissēs
is / ea / id īnfirmāvisset
nōs īnfirmāvissēmus
vōs īnfirmāvissētis
eī / eae / ea īnfirmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfirmā
vōs īnfirmāte
Imperātīvus futūrum
tū īnfirmātō
is / ea / id īnfirmātō
vōs īnfirmātōte
eī / eae / ea īnfirmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfirmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfirmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfirmātūrum esse
Participium praesēns
— īnfirmāns
Participium futūrum
— īnfirmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnfirmandī
Gerundium (datīvus)
— īnfirmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnfirmandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnfirmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfirmātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfirmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfirmor
tū īnfirmāris
is / ea / id īnfirmātur
nōs īnfirmāmur
vōs īnfirmāminī
eī / eae / ea īnfirmantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnfirmābar
tū īnfirmābāris
is / ea / id īnfirmābātur
nōs īnfirmābāmur
vōs īnfirmābāminī
eī / eae / ea īnfirmābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnfirmābor
tū īnfirmāberis
is / ea / id īnfirmābitur
nōs īnfirmābimur
vōs īnfirmābiminī
eī / eae / ea īnfirmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfirmer
tū īnfirmēris
is / ea / id īnfirmētur
nōs īnfirmēmur
vōs īnfirmēminī
eī / eae / ea īnfirmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfirmārer
tū īnfirmārēris
is / ea / id īnfirmārētur
nōs īnfirmārēmur
vōs īnfirmārēminī
eī / eae / ea īnfirmārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnfirmāre
vōs īnfirmāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfirmātor
is / ea / id īnfirmātor
eī / eae / ea īnfirmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfirmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfirmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfirmātum īrī
Participium perfectum
— īnfirmātus
Participium futūrum
— īnfirmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary