HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inficio — definition

Conjugation of inficio

Regular CEFR B1
[ĩːˈfɪ.ki.oː]

to corrupt, to poison, to spoil, to taint, to infect Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnficiō
tū īnficis
is / ea / id īnficit
nōs īnficimus
vōs īnficitis
eī / eae / ea īnficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnficiēbam
tū īnficiēbās
is / ea / id īnficiēbat
nōs īnficiēbāmus
vōs īnficiēbātis
eī / eae / ea īnficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnficiam
tū īnficiēs
is / ea / id īnficiet
nōs īnficiēmus
vōs īnficiētis
eī / eae / ea īnficient
Indicātīvus perfectum
ego īnfēcī
tū īnfēcistī
is / ea / id īnfēcit
nōs īnfēcimus
vōs īnfēcistis
eī / eae / ea īnfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfēceram
tū īnfēcerās
is / ea / id īnfēcerat
nōs īnfēcerāmus
vōs īnfēcerātis
eī / eae / ea īnfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfēcerō
tū īnfēceris
is / ea / id īnfēcerit
nōs īnfēcerimus
vōs īnfēceritis
eī / eae / ea īnfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnficiam
tū īnficiās
is / ea / id īnficiat
nōs īnficiāmus
vōs īnficiātis
eī / eae / ea īnficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnficerem
tū īnficerēs
is / ea / id īnficeret
nōs īnficerēmus
vōs īnficerētis
eī / eae / ea īnficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfēcerim
tū īnfēcerīs
is / ea / id īnfēcerit
nōs īnfēcerīmus
vōs īnfēcerītis
eī / eae / ea īnfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfēcissem
tū īnfēcissēs
is / ea / id īnfēcisset
nōs īnfēcissēmus
vōs īnfēcissētis
eī / eae / ea īnfēcissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfice
vōs īnficite
Imperātīvus futūrum
tū īnficitō
is / ea / id īnficitō
vōs īnficitōte
eī / eae / ea īnficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnficere
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfectūrum esse
Participium praesēns
— īnficiēns
Participium futūrum
— īnfectūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnficiendī
Gerundium (datīvus)
— īnficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnficiendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfectum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnficior
tū īnficeris
is / ea / id īnficitur
nōs īnficimur
vōs īnficiminī
eī / eae / ea īnficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnficiēbar
tū īnficiēbāris
is / ea / id īnficiēbātur
nōs īnficiēbāmur
vōs īnficiēbāminī
eī / eae / ea īnficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnficiar
tū īnficiēris
is / ea / id īnficiētur
nōs īnficiēmur
vōs īnficiēminī
eī / eae / ea īnficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnficiar
tū īnficiāris
is / ea / id īnficiātur
nōs īnficiāmur
vōs īnficiāminī
eī / eae / ea īnficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnficerer
tū īnficerēris
is / ea / id īnficerētur
nōs īnficerēmur
vōs īnficerēminī
eī / eae / ea īnficerentur
Imperātīvus praesēns
tū īnficere
vōs īnficiminī
Imperātīvus futūrum
tū īnficitor
is / ea / id īnficitor
eī / eae / ea īnficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnficī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfectum īrī
Participium perfectum
— īnfectus
Participium futūrum
— īnficiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary