HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infercio — definition

Conjugation of infercio

Regular CEFR B2
[ĩːˈfɛr.ki.oː]

to cram or stuff into Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnferciō
tū īnfercīs
is / ea / id īnfercit
nōs īnfercīmus
vōs īnfercītis
eī / eae / ea īnferciunt
Indicātīvus imperfectum
ego īnferciēbam
tū īnferciēbās
is / ea / id īnferciēbat
nōs īnferciēbāmus
vōs īnferciēbātis
eī / eae / ea īnferciēbant
Indicātīvus futūrum
ego īnferciam
tū īnferciēs
is / ea / id īnferciet
nōs īnferciēmus
vōs īnferciētis
eī / eae / ea īnfercient
Indicātīvus perfectum
ego īnfersī
tū īnfersistī
is / ea / id īnfersit
nōs īnfersimus
vōs īnfersistis
eī / eae / ea īnfersērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnferseram
tū īnferserās
is / ea / id īnferserat
nōs īnferserāmus
vōs īnferserātis
eī / eae / ea īnferserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnferserō
tū īnferseris
is / ea / id īnferserit
nōs īnferserimus
vōs īnferseritis
eī / eae / ea īnferserint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnferciam
tū īnferciās
is / ea / id īnferciat
nōs īnferciāmus
vōs īnferciātis
eī / eae / ea īnferciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfercīrem
tū īnfercīrēs
is / ea / id īnfercīret
nōs īnfercīrēmus
vōs īnfercīrētis
eī / eae / ea īnfercīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnferserim
tū īnferserīs
is / ea / id īnferserit
nōs īnferserīmus
vōs īnferserītis
eī / eae / ea īnferserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfersissem
tū īnfersissēs
is / ea / id īnfersisset
nōs īnfersissēmus
vōs īnfersissētis
eī / eae / ea īnfersissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfercī
vōs īnfercīte
Imperātīvus futūrum
tū īnfercītō
is / ea / id īnfercītō
vōs īnfercītōte
eī / eae / ea īnferciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfercīre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfersisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfertūrum esse
Participium praesēns
— īnferciēns
Participium futūrum
— īnfertūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnferciendī
Gerundium (datīvus)
— īnferciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnferciendum
Gerundium (ablātīvus)
— īnferciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfertum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfertū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfercior
tū īnfercīris
is / ea / id īnfercītur
nōs īnfercīmur
vōs īnfercīminī
eī / eae / ea īnferciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego īnferciēbar
tū īnferciēbāris
is / ea / id īnferciēbātur
nōs īnferciēbāmur
vōs īnferciēbāminī
eī / eae / ea īnferciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego īnferciar
tū īnferciēris
is / ea / id īnferciētur
nōs īnferciēmur
vōs īnferciēminī
eī / eae / ea īnfercientur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnferciar
tū īnferciāris
is / ea / id īnferciātur
nōs īnferciāmur
vōs īnferciāminī
eī / eae / ea īnferciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfercīrer
tū īnfercīrēris
is / ea / id īnfercīrētur
nōs īnfercīrēmur
vōs īnfercīrēminī
eī / eae / ea īnfercīrentur
Imperātīvus praesēns
tū īnfercīre
vōs īnfercīminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfercītor
is / ea / id īnfercītor
eī / eae / ea īnferciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfercīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfertum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfertum īrī
Participium perfectum
— īnfertus
Participium futūrum
— īnferciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary