HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← infamo — definition

Conjugation of infamo

Regular CEFR B1
[ĩːˈfaː.moː]

to defame, dishonor, disgrace; to bring to ill repute Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfāmō
tū īnfāmās
is / ea / id īnfāmat
nōs īnfāmāmus
vōs īnfāmātis
eī / eae / ea īnfāmant
Indicātīvus imperfectum
ego īnfāmābam
tū īnfāmābās
is / ea / id īnfāmābat
nōs īnfāmābāmus
vōs īnfāmābātis
eī / eae / ea īnfāmābant
Indicātīvus futūrum
ego īnfāmābō
tū īnfāmābis
is / ea / id īnfāmābit
nōs īnfāmābimus
vōs īnfāmābitis
eī / eae / ea īnfāmābunt
Indicātīvus perfectum
ego īnfāmāvī
tū īnfāmāvistī
is / ea / id īnfāmāvit
nōs īnfāmāvimus
vōs īnfāmāvistis
eī / eae / ea īnfāmāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego īnfāmāveram
tū īnfāmāverās
is / ea / id īnfāmāverat
nōs īnfāmāverāmus
vōs īnfāmāverātis
eī / eae / ea īnfāmāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego īnfāmāverō
tū īnfāmāveris
is / ea / id īnfāmāverit
nōs īnfāmāverimus
vōs īnfāmāveritis
eī / eae / ea īnfāmāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfāmem
tū īnfāmēs
is / ea / id īnfāmet
nōs īnfāmēmus
vōs īnfāmētis
eī / eae / ea īnfāment
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfāmārem
tū īnfāmārēs
is / ea / id īnfāmāret
nōs īnfāmārēmus
vōs īnfāmārētis
eī / eae / ea īnfāmārent
Coniūnctīvus perfectum
ego īnfāmāverim
tū īnfāmāverīs
is / ea / id īnfāmāverit
nōs īnfāmāverīmus
vōs īnfāmāverītis
eī / eae / ea īnfāmāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego īnfāmāvissem
tū īnfāmāvissēs
is / ea / id īnfāmāvisset
nōs īnfāmāvissēmus
vōs īnfāmāvissētis
eī / eae / ea īnfāmāvissent
Imperātīvus praesēns
tū īnfāmā
vōs īnfāmāte
Imperātīvus futūrum
tū īnfāmātō
is / ea / id īnfāmātō
vōs īnfāmātōte
eī / eae / ea īnfāmantō
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfāmāre
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfāmāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfāmātūrum esse
Participium praesēns
— īnfāmāns
Participium futūrum
— īnfāmātūrus
Gerundium (genitīvus)
— īnfāmandī
Gerundium (datīvus)
— īnfāmandō
Gerundium (accūsātīvus)
— īnfāmandum
Gerundium (ablātīvus)
— īnfāmandō
Supīnum (accūsātīvus)
— īnfāmātum
Supīnum (ablātīvus)
— īnfāmātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego īnfāmor
tū īnfāmāris
is / ea / id īnfāmātur
nōs īnfāmāmur
vōs īnfāmāminī
eī / eae / ea īnfāmantur
Indicātīvus imperfectum
ego īnfāmābar
tū īnfāmābāris
is / ea / id īnfāmābātur
nōs īnfāmābāmur
vōs īnfāmābāminī
eī / eae / ea īnfāmābantur
Indicātīvus futūrum
ego īnfāmābor
tū īnfāmāberis
is / ea / id īnfāmābitur
nōs īnfāmābimur
vōs īnfāmābiminī
eī / eae / ea īnfāmābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego īnfāmer
tū īnfāmēris
is / ea / id īnfāmētur
nōs īnfāmēmur
vōs īnfāmēminī
eī / eae / ea īnfāmentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego īnfāmārer
tū īnfāmārēris
is / ea / id īnfāmārētur
nōs īnfāmārēmur
vōs īnfāmārēminī
eī / eae / ea īnfāmārentur
Imperātīvus praesēns
tū īnfāmāre
vōs īnfāmāminī
Imperātīvus futūrum
tū īnfāmātor
is / ea / id īnfāmātor
eī / eae / ea īnfāmantor
Īnfīnītīvus praesēns
— īnfāmārī
Īnfīnītīvus perfectum
— īnfāmātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— īnfāmātum īrī
Participium perfectum
— īnfāmātus
Participium futūrum
— īnfāmandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary