Conjugation of ineptio
/[ɪˈnɛp.ti.oː]/to talk or act strangely or absurdly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ineptiō |
| tū | ineptīs |
| is / ea / id | ineptit |
| nōs | ineptīmus |
| vōs | ineptītis |
| eī / eae / ea | ineptiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ineptiēbam |
| tū | ineptiēbās |
| is / ea / id | ineptiēbat |
| nōs | ineptiēbāmus |
| vōs | ineptiēbātis |
| eī / eae / ea | ineptiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | ineptiam |
| tū | ineptiēs |
| is / ea / id | ineptiet |
| nōs | ineptiēmus |
| vōs | ineptiētis |
| eī / eae / ea | ineptient |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ineptiam |
| tū | ineptiās |
| is / ea / id | ineptiat |
| nōs | ineptiāmus |
| vōs | ineptiātis |
| eī / eae / ea | ineptiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ineptīrem |
| tū | ineptīrēs |
| is / ea / id | ineptīret |
| nōs | ineptīrēmus |
| vōs | ineptīrētis |
| eī / eae / ea | ineptīrent |
Imperātīvus praesēns
| tū | ineptī |
| vōs | ineptīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | ineptītō |
| is / ea / id | ineptītō |
| vōs | ineptītōte |
| eī / eae / ea | ineptiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ineptīre |
Participium praesēns
| — | ineptiēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | ineptiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | ineptiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ineptiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ineptiendō |