HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indignor — definition

Conjugation of indignor

Regular CEFR B2
[ɪnˈdɪŋ.nɔr]

to scorn or resent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indignor
tū indignāris
is / ea / id indignātur
nōs indignāmur
vōs indignāminī
eī / eae / ea indignantur
Indicātīvus imperfectum
ego indignābar
tū indignābāris
is / ea / id indignābātur
nōs indignābāmur
vōs indignābāminī
eī / eae / ea indignābantur
Indicātīvus futūrum
ego indignābor
tū indignāberis
is / ea / id indignābitur
nōs indignābimur
vōs indignābiminī
eī / eae / ea indignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indigner
tū indignēris
is / ea / id indignētur
nōs indignēmur
vōs indignēminī
eī / eae / ea indignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indignārer
tū indignārēris
is / ea / id indignārētur
nōs indignārēmur
vōs indignārēminī
eī / eae / ea indignārentur
Imperātīvus praesēns
tū indignāre
vōs indignāminī
Imperātīvus futūrum
tū indignātor
is / ea / id indignātor
eī / eae / ea indignantor
Īnfīnītīvus praesēns
— indignārī
Īnfīnītīvus perfectum
— indignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— indignātūrum esse
Participium praesēns
— indignāns
Participium futūrum
— indignātūrus
Gerundium (genitīvus)
— indignandī
Gerundium (datīvus)
— indignandō
Gerundium (accūsātīvus)
— indignandum
Gerundium (ablātīvus)
— indignandō
Supīnum (accūsātīvus)
— indignātum
Supīnum (ablātīvus)
— indignātū

Vox passīva

Participium futūrum
— indignandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary