HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indignor — definición

Conjugation of indignor

Regular CEFR B2
/[ɪnˈdɪŋ.nɔr]/

to scorn or resent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indignor
indignāris
is / ea / id indignātur
nōs indignāmur
vōs indignāminī
eī / eae / ea indignantur
Indicātīvus imperfectum
ego indignābar
indignābāris
is / ea / id indignābātur
nōs indignābāmur
vōs indignābāminī
eī / eae / ea indignābantur
Indicātīvus futūrum
ego indignābor
indignāberis
is / ea / id indignābitur
nōs indignābimur
vōs indignābiminī
eī / eae / ea indignābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indigner
indignēris
is / ea / id indignētur
nōs indignēmur
vōs indignēminī
eī / eae / ea indignentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indignārer
indignārēris
is / ea / id indignārētur
nōs indignārēmur
vōs indignārēminī
eī / eae / ea indignārentur
Imperātīvus praesēns
indignāre
vōs indignāminī
Imperātīvus futūrum
indignātor
is / ea / id indignātor
eī / eae / ea indignantor
Īnfīnītīvus praesēns
indignārī
Īnfīnītīvus perfectum
indignātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
indignātūrum esse
Participium praesēns
indignāns
Participium futūrum
indignātūrus
Gerundium (genitīvus)
indignandī
Gerundium (datīvus)
indignandō
Gerundium (accūsātīvus)
indignandum
Gerundium (ablātīvus)
indignandō
Supīnum (accūsātīvus)
indignātum
Supīnum (ablātīvus)
indignātū

Vox passīva

Participium futūrum
indignandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary