HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indigito — definición

Conjugation of indigito

Regular CEFR B2
/[ɪnˈdɪ.ɡɪ.toː]/

to call upon, invoke (a deity) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indigitō
indigitās
is / ea / id indigitat
nōs indigitāmus
vōs indigitātis
eī / eae / ea indigitant
Indicātīvus imperfectum
ego indigitābam
indigitābās
is / ea / id indigitābat
nōs indigitābāmus
vōs indigitābātis
eī / eae / ea indigitābant
Indicātīvus futūrum
ego indigitābō
indigitābis
is / ea / id indigitābit
nōs indigitābimus
vōs indigitābitis
eī / eae / ea indigitābunt
Indicātīvus perfectum
ego indigitāvī
indigitāvistī
is / ea / id indigitāvit
nōs indigitāvimus
vōs indigitāvistis
eī / eae / ea indigitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indigitāveram
indigitāverās
is / ea / id indigitāverat
nōs indigitāverāmus
vōs indigitāverātis
eī / eae / ea indigitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego indigitāverō
indigitāveris
is / ea / id indigitāverit
nōs indigitāverimus
vōs indigitāveritis
eī / eae / ea indigitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego indigitem
indigitēs
is / ea / id indigitet
nōs indigitēmus
vōs indigitētis
eī / eae / ea indigitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego indigitārem
indigitārēs
is / ea / id indigitāret
nōs indigitārēmus
vōs indigitārētis
eī / eae / ea indigitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego indigitāverim
indigitāverīs
is / ea / id indigitāverit
nōs indigitāverīmus
vōs indigitāverītis
eī / eae / ea indigitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego indigitāvissem
indigitāvissēs
is / ea / id indigitāvisset
nōs indigitāvissēmus
vōs indigitāvissētis
eī / eae / ea indigitāvissent
Imperātīvus praesēns
indigitā
vōs indigitāte
Imperātīvus futūrum
indigitātō
is / ea / id indigitātō
vōs indigitātōte
eī / eae / ea indigitantō
Īnfīnītīvus praesēns
indigitāre
Īnfīnītīvus perfectum
indigitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
indigitātūrum esse
Participium praesēns
indigitāns
Participium futūrum
indigitātūrus
Gerundium (genitīvus)
indigitandī
Gerundium (datīvus)
indigitandō
Gerundium (accūsātīvus)
indigitandum
Gerundium (ablātīvus)
indigitandō
Supīnum (accūsātīvus)
indigitātum
Supīnum (ablātīvus)
indigitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego indigitor
indigitāris
is / ea / id indigitātur
nōs indigitāmur
vōs indigitāminī
eī / eae / ea indigitantur
Indicātīvus imperfectum
ego indigitābar
indigitābāris
is / ea / id indigitābātur
nōs indigitābāmur
vōs indigitābāminī
eī / eae / ea indigitābantur
Indicātīvus futūrum
ego indigitābor
indigitāberis
is / ea / id indigitābitur
nōs indigitābimur
vōs indigitābiminī
eī / eae / ea indigitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indigiter
indigitēris
is / ea / id indigitētur
nōs indigitēmur
vōs indigitēminī
eī / eae / ea indigitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indigitārer
indigitārēris
is / ea / id indigitārētur
nōs indigitārēmur
vōs indigitārēminī
eī / eae / ea indigitārentur
Imperātīvus praesēns
indigitāre
vōs indigitāminī
Imperātīvus futūrum
indigitātor
is / ea / id indigitātor
eī / eae / ea indigitantor
Īnfīnītīvus praesēns
indigitārī
Īnfīnītīvus perfectum
indigitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
indigitātum īrī
Participium perfectum
indigitātus
Participium futūrum
indigitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary