HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indigito — definition

Conjugation of indigito

Regular CEFR B2
[ɪnˈdɪ.ɡɪ.toː]

to call upon, invoke (a deity) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indigitō
tū indigitās
is / ea / id indigitat
nōs indigitāmus
vōs indigitātis
eī / eae / ea indigitant
Indicātīvus imperfectum
ego indigitābam
tū indigitābās
is / ea / id indigitābat
nōs indigitābāmus
vōs indigitābātis
eī / eae / ea indigitābant
Indicātīvus futūrum
ego indigitābō
tū indigitābis
is / ea / id indigitābit
nōs indigitābimus
vōs indigitābitis
eī / eae / ea indigitābunt
Indicātīvus perfectum
ego indigitāvī
tū indigitāvistī
is / ea / id indigitāvit
nōs indigitāvimus
vōs indigitāvistis
eī / eae / ea indigitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indigitāveram
tū indigitāverās
is / ea / id indigitāverat
nōs indigitāverāmus
vōs indigitāverātis
eī / eae / ea indigitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego indigitāverō
tū indigitāveris
is / ea / id indigitāverit
nōs indigitāverimus
vōs indigitāveritis
eī / eae / ea indigitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego indigitem
tū indigitēs
is / ea / id indigitet
nōs indigitēmus
vōs indigitētis
eī / eae / ea indigitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego indigitārem
tū indigitārēs
is / ea / id indigitāret
nōs indigitārēmus
vōs indigitārētis
eī / eae / ea indigitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego indigitāverim
tū indigitāverīs
is / ea / id indigitāverit
nōs indigitāverīmus
vōs indigitāverītis
eī / eae / ea indigitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego indigitāvissem
tū indigitāvissēs
is / ea / id indigitāvisset
nōs indigitāvissēmus
vōs indigitāvissētis
eī / eae / ea indigitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū indigitā
vōs indigitāte
Imperātīvus futūrum
tū indigitātō
is / ea / id indigitātō
vōs indigitātōte
eī / eae / ea indigitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— indigitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— indigitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— indigitātūrum esse
Participium praesēns
— indigitāns
Participium futūrum
— indigitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— indigitandī
Gerundium (datīvus)
— indigitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— indigitandum
Gerundium (ablātīvus)
— indigitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— indigitātum
Supīnum (ablātīvus)
— indigitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego indigitor
tū indigitāris
is / ea / id indigitātur
nōs indigitāmur
vōs indigitāminī
eī / eae / ea indigitantur
Indicātīvus imperfectum
ego indigitābar
tū indigitābāris
is / ea / id indigitābātur
nōs indigitābāmur
vōs indigitābāminī
eī / eae / ea indigitābantur
Indicātīvus futūrum
ego indigitābor
tū indigitāberis
is / ea / id indigitābitur
nōs indigitābimur
vōs indigitābiminī
eī / eae / ea indigitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indigiter
tū indigitēris
is / ea / id indigitētur
nōs indigitēmur
vōs indigitēminī
eī / eae / ea indigitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indigitārer
tū indigitārēris
is / ea / id indigitārētur
nōs indigitārēmur
vōs indigitārēminī
eī / eae / ea indigitārentur
Imperātīvus praesēns
tū indigitāre
vōs indigitāminī
Imperātīvus futūrum
tū indigitātor
is / ea / id indigitātor
eī / eae / ea indigitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— indigitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— indigitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— indigitātum īrī
Participium perfectum
— indigitātus
Participium futūrum
— indigitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary