HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incutio — definition

Conjugation of incutio

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkʊ.ti.oː]

to inspire with, inflict, excite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incutiō
tū incutis
is / ea / id incutit
nōs incutimus
vōs incutitis
eī / eae / ea incutiunt
Indicātīvus imperfectum
ego incutiēbam
tū incutiēbās
is / ea / id incutiēbat
nōs incutiēbāmus
vōs incutiēbātis
eī / eae / ea incutiēbant
Indicātīvus futūrum
ego incutiam
tū incutiēs
is / ea / id incutiet
nōs incutiēmus
vōs incutiētis
eī / eae / ea incutient
Indicātīvus perfectum
ego incussī
tū incussistī
is / ea / id incussit
nōs incussimus
vōs incussistis
eī / eae / ea incussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incusseram
tū incusserās
is / ea / id incusserat
nōs incusserāmus
vōs incusserātis
eī / eae / ea incusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incusserō
tū incusseris
is / ea / id incusserit
nōs incusserimus
vōs incusseritis
eī / eae / ea incusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego incutiam
tū incutiās
is / ea / id incutiat
nōs incutiāmus
vōs incutiātis
eī / eae / ea incutiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego incuterem
tū incuterēs
is / ea / id incuteret
nōs incuterēmus
vōs incuterētis
eī / eae / ea incuterent
Coniūnctīvus perfectum
ego incusserim
tū incusserīs
is / ea / id incusserit
nōs incusserīmus
vōs incusserītis
eī / eae / ea incusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incussissem
tū incussissēs
is / ea / id incussisset
nōs incussissēmus
vōs incussissētis
eī / eae / ea incussissent
Imperātīvus praesēns
tū incute
vōs incutite
Imperātīvus futūrum
tū incutitō
is / ea / id incutitō
vōs incutitōte
eī / eae / ea incutiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— incutere
Īnfīnītīvus perfectum
— incussisse
Īnfīnītīvus futūrum
— incussūrum esse
Participium praesēns
— incutiēns
Participium futūrum
— incussūrus
Gerundium (genitīvus)
— incutiendī
Gerundium (datīvus)
— incutiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— incutiendum
Gerundium (ablātīvus)
— incutiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— incussum
Supīnum (ablātīvus)
— incussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incutior
tū incuteris
is / ea / id incutitur
nōs incutimur
vōs incutiminī
eī / eae / ea incutiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego incutiēbar
tū incutiēbāris
is / ea / id incutiēbātur
nōs incutiēbāmur
vōs incutiēbāminī
eī / eae / ea incutiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego incutiar
tū incutiēris
is / ea / id incutiētur
nōs incutiēmur
vōs incutiēminī
eī / eae / ea incutientur
Coniūnctīvus praesēns
ego incutiar
tū incutiāris
is / ea / id incutiātur
nōs incutiāmur
vōs incutiāminī
eī / eae / ea incutiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incuterer
tū incuterēris
is / ea / id incuterētur
nōs incuterēmur
vōs incuterēminī
eī / eae / ea incuterentur
Imperātīvus praesēns
tū incutere
vōs incutiminī
Imperātīvus futūrum
tū incutitor
is / ea / id incutitor
eī / eae / ea incutiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— incutī
Īnfīnītīvus perfectum
— incussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— incussum īrī
Participium perfectum
— incussus
Participium futūrum
— incutiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary