HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incutio — definición

Conjugation of incutio

Regular CEFR B1
/[ɪŋˈkʊ.ti.oː]/

to inspire with, inflict, excite Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incutiō
incutis
is / ea / id incutit
nōs incutimus
vōs incutitis
eī / eae / ea incutiunt
Indicātīvus imperfectum
ego incutiēbam
incutiēbās
is / ea / id incutiēbat
nōs incutiēbāmus
vōs incutiēbātis
eī / eae / ea incutiēbant
Indicātīvus futūrum
ego incutiam
incutiēs
is / ea / id incutiet
nōs incutiēmus
vōs incutiētis
eī / eae / ea incutient
Indicātīvus perfectum
ego incussī
incussistī
is / ea / id incussit
nōs incussimus
vōs incussistis
eī / eae / ea incussērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incusseram
incusserās
is / ea / id incusserat
nōs incusserāmus
vōs incusserātis
eī / eae / ea incusserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incusserō
incusseris
is / ea / id incusserit
nōs incusserimus
vōs incusseritis
eī / eae / ea incusserint
Coniūnctīvus praesēns
ego incutiam
incutiās
is / ea / id incutiat
nōs incutiāmus
vōs incutiātis
eī / eae / ea incutiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego incuterem
incuterēs
is / ea / id incuteret
nōs incuterēmus
vōs incuterētis
eī / eae / ea incuterent
Coniūnctīvus perfectum
ego incusserim
incusserīs
is / ea / id incusserit
nōs incusserīmus
vōs incusserītis
eī / eae / ea incusserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incussissem
incussissēs
is / ea / id incussisset
nōs incussissēmus
vōs incussissētis
eī / eae / ea incussissent
Imperātīvus praesēns
incute
vōs incutite
Imperātīvus futūrum
incutitō
is / ea / id incutitō
vōs incutitōte
eī / eae / ea incutiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
incutere
Īnfīnītīvus perfectum
incussisse
Īnfīnītīvus futūrum
incussūrum esse
Participium praesēns
incutiēns
Participium futūrum
incussūrus
Gerundium (genitīvus)
incutiendī
Gerundium (datīvus)
incutiendō
Gerundium (accūsātīvus)
incutiendum
Gerundium (ablātīvus)
incutiendō
Supīnum (accūsātīvus)
incussum
Supīnum (ablātīvus)
incussū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incutior
incuteris
is / ea / id incutitur
nōs incutimur
vōs incutiminī
eī / eae / ea incutiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego incutiēbar
incutiēbāris
is / ea / id incutiēbātur
nōs incutiēbāmur
vōs incutiēbāminī
eī / eae / ea incutiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego incutiar
incutiēris
is / ea / id incutiētur
nōs incutiēmur
vōs incutiēminī
eī / eae / ea incutientur
Coniūnctīvus praesēns
ego incutiar
incutiāris
is / ea / id incutiātur
nōs incutiāmur
vōs incutiāminī
eī / eae / ea incutiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incuterer
incuterēris
is / ea / id incuterētur
nōs incuterēmur
vōs incuterēminī
eī / eae / ea incuterentur
Imperātīvus praesēns
incutere
vōs incutiminī
Imperātīvus futūrum
incutitor
is / ea / id incutitor
eī / eae / ea incutiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
incutī
Īnfīnītīvus perfectum
incussum esse
Īnfīnītīvus futūrum
incussum īrī
Participium perfectum
incussus
Participium futūrum
incutiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary