Conjugation of incurro
/[ɪŋˈkʊr.roː]/to happen (to), befall, occur, to incur Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | incurrō |
| tū | incurris |
| is / ea / id | incurrit |
| nōs | incurrimus |
| vōs | incurritis |
| eī / eae / ea | incurrunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | incurrēbam |
| tū | incurrēbās |
| is / ea / id | incurrēbat |
| nōs | incurrēbāmus |
| vōs | incurrēbātis |
| eī / eae / ea | incurrēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | incurram |
| tū | incurrēs |
| is / ea / id | incurret |
| nōs | incurrēmus |
| vōs | incurrētis |
| eī / eae / ea | incurrent |
Indicātīvus perfectum
| ego | incurrī |
| tū | incurristī |
| is / ea / id | incurrit |
| nōs | incurrimus |
| vōs | incurristis |
| eī / eae / ea | incurrērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | incurreram |
| tū | incurrerās |
| is / ea / id | incurrerat |
| nōs | incurrerāmus |
| vōs | incurrerātis |
| eī / eae / ea | incurrerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | incurrerō |
| tū | incurreris |
| is / ea / id | incurrerit |
| nōs | incurrerimus |
| vōs | incurreritis |
| eī / eae / ea | incurrerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | incurram |
| tū | incurrās |
| is / ea / id | incurrat |
| nōs | incurrāmus |
| vōs | incurrātis |
| eī / eae / ea | incurrant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | incurrerem |
| tū | incurrerēs |
| is / ea / id | incurreret |
| nōs | incurrerēmus |
| vōs | incurrerētis |
| eī / eae / ea | incurrerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | incurrerim |
| tū | incurrerīs |
| is / ea / id | incurrerit |
| nōs | incurrerīmus |
| vōs | incurrerītis |
| eī / eae / ea | incurrerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | incurrissem |
| tū | incurrissēs |
| is / ea / id | incurrisset |
| nōs | incurrissēmus |
| vōs | incurrissētis |
| eī / eae / ea | incurrissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | incurre |
| vōs | incurrite |
Imperātīvus futūrum
| tū | incurritō |
| is / ea / id | incurritō |
| vōs | incurritōte |
| eī / eae / ea | incurruntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | incurrere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | incurrisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | incursūrum esse |
Participium praesēns
| — | incurrēns |
Participium futūrum
| — | incursūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | incurrendī |
Gerundium (datīvus)
| — | incurrendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | incurrendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | incurrendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | incursum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | incursū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | incurror |
| tū | incurreris |
| is / ea / id | incurritur |
| nōs | incurrimur |
| vōs | incurriminī |
| eī / eae / ea | incurruntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | incurrēbar |
| tū | incurrēbāris |
| is / ea / id | incurrēbātur |
| nōs | incurrēbāmur |
| vōs | incurrēbāminī |
| eī / eae / ea | incurrēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | incurrar |
| tū | incurrēris |
| is / ea / id | incurrētur |
| nōs | incurrēmur |
| vōs | incurrēminī |
| eī / eae / ea | incurrentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | incurrar |
| tū | incurrāris |
| is / ea / id | incurrātur |
| nōs | incurrāmur |
| vōs | incurrāminī |
| eī / eae / ea | incurrantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | incurrerer |
| tū | incurrerēris |
| is / ea / id | incurrerētur |
| nōs | incurrerēmur |
| vōs | incurrerēminī |
| eī / eae / ea | incurrerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | incurrere |
| vōs | incurriminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | incurritor |
| is / ea / id | incurritor |
| eī / eae / ea | incurruntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | incurrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | incursum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | incursum īrī |
Participium perfectum
| — | incursus |
Participium futūrum
| — | incurrendus |