HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incurro — definition

Conjugation of incurro

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkʊr.roː]

to happen (to), befall, occur, to incur Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incurrō
tū incurris
is / ea / id incurrit
nōs incurrimus
vōs incurritis
eī / eae / ea incurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego incurrēbam
tū incurrēbās
is / ea / id incurrēbat
nōs incurrēbāmus
vōs incurrēbātis
eī / eae / ea incurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego incurram
tū incurrēs
is / ea / id incurret
nōs incurrēmus
vōs incurrētis
eī / eae / ea incurrent
Indicātīvus perfectum
ego incurrī
tū incurristī
is / ea / id incurrit
nōs incurrimus
vōs incurristis
eī / eae / ea incurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incurreram
tū incurrerās
is / ea / id incurrerat
nōs incurrerāmus
vōs incurrerātis
eī / eae / ea incurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incurrerō
tū incurreris
is / ea / id incurrerit
nōs incurrerimus
vōs incurreritis
eī / eae / ea incurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego incurram
tū incurrās
is / ea / id incurrat
nōs incurrāmus
vōs incurrātis
eī / eae / ea incurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego incurrerem
tū incurrerēs
is / ea / id incurreret
nōs incurrerēmus
vōs incurrerētis
eī / eae / ea incurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego incurrerim
tū incurrerīs
is / ea / id incurrerit
nōs incurrerīmus
vōs incurrerītis
eī / eae / ea incurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incurrissem
tū incurrissēs
is / ea / id incurrisset
nōs incurrissēmus
vōs incurrissētis
eī / eae / ea incurrissent
Imperātīvus praesēns
tū incurre
vōs incurrite
Imperātīvus futūrum
tū incurritō
is / ea / id incurritō
vōs incurritōte
eī / eae / ea incurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— incurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— incurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— incursūrum esse
Participium praesēns
— incurrēns
Participium futūrum
— incursūrus
Gerundium (genitīvus)
— incurrendī
Gerundium (datīvus)
— incurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— incurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— incurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— incursum
Supīnum (ablātīvus)
— incursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incurror
tū incurreris
is / ea / id incurritur
nōs incurrimur
vōs incurriminī
eī / eae / ea incurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego incurrēbar
tū incurrēbāris
is / ea / id incurrēbātur
nōs incurrēbāmur
vōs incurrēbāminī
eī / eae / ea incurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego incurrar
tū incurrēris
is / ea / id incurrētur
nōs incurrēmur
vōs incurrēminī
eī / eae / ea incurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego incurrar
tū incurrāris
is / ea / id incurrātur
nōs incurrāmur
vōs incurrāminī
eī / eae / ea incurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incurrerer
tū incurrerēris
is / ea / id incurrerētur
nōs incurrerēmur
vōs incurrerēminī
eī / eae / ea incurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū incurrere
vōs incurriminī
Imperātīvus futūrum
tū incurritor
is / ea / id incurritor
eī / eae / ea incurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— incurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— incursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— incursum īrī
Participium perfectum
— incursus
Participium futūrum
— incurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary