Conjugation of incumbo
/[ɪŋˈkʊm.boː]/to bend one's attention to; to devote or apply oneself to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | incumbō |
| tū | incumbis |
| is / ea / id | incumbit |
| nōs | incumbimus |
| vōs | incumbitis |
| eī / eae / ea | incumbunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | incumbēbam |
| tū | incumbēbās |
| is / ea / id | incumbēbat |
| nōs | incumbēbāmus |
| vōs | incumbēbātis |
| eī / eae / ea | incumbēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | incumbam |
| tū | incumbēs |
| is / ea / id | incumbet |
| nōs | incumbēmus |
| vōs | incumbētis |
| eī / eae / ea | incumbent |
Indicātīvus perfectum
| ego | incumbuī |
| tū | incumbuistī |
| is / ea / id | incumbuit |
| nōs | incumbuimus |
| vōs | incumbuistis |
| eī / eae / ea | incumbuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | incumbueram |
| tū | incumbuerās |
| is / ea / id | incumbuerat |
| nōs | incumbuerāmus |
| vōs | incumbuerātis |
| eī / eae / ea | incumbuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | incumbuerō |
| tū | incumbueris |
| is / ea / id | incumbuerit |
| nōs | incumbuerimus |
| vōs | incumbueritis |
| eī / eae / ea | incumbuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | incumbam |
| tū | incumbās |
| is / ea / id | incumbat |
| nōs | incumbāmus |
| vōs | incumbātis |
| eī / eae / ea | incumbant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | incumberem |
| tū | incumberēs |
| is / ea / id | incumberet |
| nōs | incumberēmus |
| vōs | incumberētis |
| eī / eae / ea | incumberent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | incumbuerim |
| tū | incumbuerīs |
| is / ea / id | incumbuerit |
| nōs | incumbuerīmus |
| vōs | incumbuerītis |
| eī / eae / ea | incumbuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | incumbuissem |
| tū | incumbuissēs |
| is / ea / id | incumbuisset |
| nōs | incumbuissēmus |
| vōs | incumbuissētis |
| eī / eae / ea | incumbuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | incumbe |
| vōs | incumbite |
Imperātīvus futūrum
| tū | incumbitō |
| is / ea / id | incumbitō |
| vōs | incumbitōte |
| eī / eae / ea | incumbuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | incumbere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | incumbuisse |
Participium praesēns
| — | incumbēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | incumbendī |
Gerundium (datīvus)
| — | incumbendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | incumbendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | incumbendō |