HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inculco — definition

Conjugation of inculco

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkʊɫ.koː]

to inculcate in, force upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inculcō
tū inculcās
is / ea / id inculcat
nōs inculcāmus
vōs inculcātis
eī / eae / ea inculcant
Indicātīvus imperfectum
ego inculcābam
tū inculcābās
is / ea / id inculcābat
nōs inculcābāmus
vōs inculcābātis
eī / eae / ea inculcābant
Indicātīvus futūrum
ego inculcābō
tū inculcābis
is / ea / id inculcābit
nōs inculcābimus
vōs inculcābitis
eī / eae / ea inculcābunt
Indicātīvus perfectum
ego inculcāvī
tū inculcāvistī
is / ea / id inculcāvit
nōs inculcāvimus
vōs inculcāvistis
eī / eae / ea inculcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inculcāveram
tū inculcāverās
is / ea / id inculcāverat
nōs inculcāverāmus
vōs inculcāverātis
eī / eae / ea inculcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inculcāverō
tū inculcāveris
is / ea / id inculcāverit
nōs inculcāverimus
vōs inculcāveritis
eī / eae / ea inculcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inculcem
tū inculcēs
is / ea / id inculcet
nōs inculcēmus
vōs inculcētis
eī / eae / ea inculcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inculcārem
tū inculcārēs
is / ea / id inculcāret
nōs inculcārēmus
vōs inculcārētis
eī / eae / ea inculcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inculcāverim
tū inculcāverīs
is / ea / id inculcāverit
nōs inculcāverīmus
vōs inculcāverītis
eī / eae / ea inculcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inculcāvissem
tū inculcāvissēs
is / ea / id inculcāvisset
nōs inculcāvissēmus
vōs inculcāvissētis
eī / eae / ea inculcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inculcā
vōs inculcāte
Imperātīvus futūrum
tū inculcātō
is / ea / id inculcātō
vōs inculcātōte
eī / eae / ea inculcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inculcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inculcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inculcātūrum esse
Participium praesēns
— inculcāns
Participium futūrum
— inculcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inculcandī
Gerundium (datīvus)
— inculcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inculcandum
Gerundium (ablātīvus)
— inculcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inculcātum
Supīnum (ablātīvus)
— inculcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inculcor
tū inculcāris
is / ea / id inculcātur
nōs inculcāmur
vōs inculcāminī
eī / eae / ea inculcantur
Indicātīvus imperfectum
ego inculcābar
tū inculcābāris
is / ea / id inculcābātur
nōs inculcābāmur
vōs inculcābāminī
eī / eae / ea inculcābantur
Indicātīvus futūrum
ego inculcābor
tū inculcāberis
is / ea / id inculcābitur
nōs inculcābimur
vōs inculcābiminī
eī / eae / ea inculcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inculcer
tū inculcēris
is / ea / id inculcētur
nōs inculcēmur
vōs inculcēminī
eī / eae / ea inculcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inculcārer
tū inculcārēris
is / ea / id inculcārētur
nōs inculcārēmur
vōs inculcārēminī
eī / eae / ea inculcārentur
Imperātīvus praesēns
tū inculcāre
vōs inculcāminī
Imperātīvus futūrum
tū inculcātor
is / ea / id inculcātor
eī / eae / ea inculcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inculcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inculcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inculcātum īrī
Participium perfectum
— inculcātus
Participium futūrum
— inculcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary