Conjugation of increpo
/[ˈɪŋ.krɛ.poː]/to rattle, twang or make a similar noise; to cause to give forth a sound, sound, resound Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | increpō |
| tū | increpās |
| is / ea / id | increpat |
| nōs | increpāmus |
| vōs | increpātis |
| eī / eae / ea | increpant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | increpābam |
| tū | increpābās |
| is / ea / id | increpābat |
| nōs | increpābāmus |
| vōs | increpābātis |
| eī / eae / ea | increpābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | increpābō |
| tū | increpābis |
| is / ea / id | increpābit |
| nōs | increpābimus |
| vōs | increpābitis |
| eī / eae / ea | increpābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | increpuī |
| tū | increpuistī |
| is / ea / id | increpuit |
| nōs | increpuimus |
| vōs | increpuistis |
| eī / eae / ea | increpuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | increpueram |
| tū | increpuerās |
| is / ea / id | increpuerat |
| nōs | increpuerāmus |
| vōs | increpuerātis |
| eī / eae / ea | increpuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | increpuerō |
| tū | increpueris |
| is / ea / id | increpuerit |
| nōs | increpuerimus |
| vōs | increpueritis |
| eī / eae / ea | increpuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | increpem |
| tū | increpēs |
| is / ea / id | increpet |
| nōs | increpēmus |
| vōs | increpētis |
| eī / eae / ea | increpent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | increpārem |
| tū | increpārēs |
| is / ea / id | increpāret |
| nōs | increpārēmus |
| vōs | increpārētis |
| eī / eae / ea | increpārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | increpuerim |
| tū | increpuerīs |
| is / ea / id | increpuerit |
| nōs | increpuerīmus |
| vōs | increpuerītis |
| eī / eae / ea | increpuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | increpuissem |
| tū | increpuissēs |
| is / ea / id | increpuisset |
| nōs | increpuissēmus |
| vōs | increpuissētis |
| eī / eae / ea | increpuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | increpā |
| vōs | increpāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | increpātō |
| is / ea / id | increpātō |
| vōs | increpātōte |
| eī / eae / ea | increpantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | increpāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | increpuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | increpitūrum esse |
Participium praesēns
| — | increpāns |
Participium futūrum
| — | increpitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | increpandī |
Gerundium (datīvus)
| — | increpandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | increpandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | increpandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | increpitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | increpitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | increpor |
| tū | increpāris |
| is / ea / id | increpātur |
| nōs | increpāmur |
| vōs | increpāminī |
| eī / eae / ea | increpantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | increpābar |
| tū | increpābāris |
| is / ea / id | increpābātur |
| nōs | increpābāmur |
| vōs | increpābāminī |
| eī / eae / ea | increpābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | increpābor |
| tū | increpāberis |
| is / ea / id | increpābitur |
| nōs | increpābimur |
| vōs | increpābiminī |
| eī / eae / ea | increpābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | increper |
| tū | increpēris |
| is / ea / id | increpētur |
| nōs | increpēmur |
| vōs | increpēminī |
| eī / eae / ea | increpentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | increpārer |
| tū | increpārēris |
| is / ea / id | increpārētur |
| nōs | increpārēmur |
| vōs | increpārēminī |
| eī / eae / ea | increpārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | increpāre |
| vōs | increpāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | increpātor |
| is / ea / id | increpātor |
| eī / eae / ea | increpantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | increpārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | increpitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | increpitum īrī |
Participium perfectum
| — | increpitus |
Participium futūrum
| — | increpandus |