HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← increpito — definición

Conjugation of increpito

Regular CEFR B2
/[ɪŋˈkrɛ.pɪ.toː]/

to chide or reproach Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego increpitō
increpitās
is / ea / id increpitat
nōs increpitāmus
vōs increpitātis
eī / eae / ea increpitant
Indicātīvus imperfectum
ego increpitābam
increpitābās
is / ea / id increpitābat
nōs increpitābāmus
vōs increpitābātis
eī / eae / ea increpitābant
Indicātīvus futūrum
ego increpitābō
increpitābis
is / ea / id increpitābit
nōs increpitābimus
vōs increpitābitis
eī / eae / ea increpitābunt
Indicātīvus perfectum
ego increpitāvī
increpitāvistī
is / ea / id increpitāvit
nōs increpitāvimus
vōs increpitāvistis
eī / eae / ea increpitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego increpitāveram
increpitāverās
is / ea / id increpitāverat
nōs increpitāverāmus
vōs increpitāverātis
eī / eae / ea increpitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego increpitāverō
increpitāveris
is / ea / id increpitāverit
nōs increpitāverimus
vōs increpitāveritis
eī / eae / ea increpitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego increpitem
increpitēs
is / ea / id increpitet
nōs increpitēmus
vōs increpitētis
eī / eae / ea increpitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpitārem
increpitārēs
is / ea / id increpitāret
nōs increpitārēmus
vōs increpitārētis
eī / eae / ea increpitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego increpitāverim
increpitāverīs
is / ea / id increpitāverit
nōs increpitāverīmus
vōs increpitāverītis
eī / eae / ea increpitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego increpitāvissem
increpitāvissēs
is / ea / id increpitāvisset
nōs increpitāvissēmus
vōs increpitāvissētis
eī / eae / ea increpitāvissent
Imperātīvus praesēns
increpitā
vōs increpitāte
Imperātīvus futūrum
increpitātō
is / ea / id increpitātō
vōs increpitātōte
eī / eae / ea increpitantō
Īnfīnītīvus praesēns
increpitāre
Īnfīnītīvus perfectum
increpitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
increpitātūrum esse
Participium praesēns
increpitāns
Participium futūrum
increpitātūrus
Gerundium (genitīvus)
increpitandī
Gerundium (datīvus)
increpitandō
Gerundium (accūsātīvus)
increpitandum
Gerundium (ablātīvus)
increpitandō
Supīnum (accūsātīvus)
increpitātum
Supīnum (ablātīvus)
increpitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego increpitor
increpitāris
is / ea / id increpitātur
nōs increpitāmur
vōs increpitāminī
eī / eae / ea increpitantur
Indicātīvus imperfectum
ego increpitābar
increpitābāris
is / ea / id increpitābātur
nōs increpitābāmur
vōs increpitābāminī
eī / eae / ea increpitābantur
Indicātīvus futūrum
ego increpitābor
increpitāberis
is / ea / id increpitābitur
nōs increpitābimur
vōs increpitābiminī
eī / eae / ea increpitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego increpiter
increpitēris
is / ea / id increpitētur
nōs increpitēmur
vōs increpitēminī
eī / eae / ea increpitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpitārer
increpitārēris
is / ea / id increpitārētur
nōs increpitārēmur
vōs increpitārēminī
eī / eae / ea increpitārentur
Imperātīvus praesēns
increpitāre
vōs increpitāminī
Imperātīvus futūrum
increpitātor
is / ea / id increpitātor
eī / eae / ea increpitantor
Īnfīnītīvus praesēns
increpitārī
Īnfīnītīvus perfectum
increpitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
increpitātum īrī
Participium perfectum
increpitātus
Participium futūrum
increpitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary