HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← increpito — definition

Conjugation of increpito

Regular CEFR B2
[ɪŋˈkrɛ.pɪ.toː]

to chide or reproach Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego increpitō
tū increpitās
is / ea / id increpitat
nōs increpitāmus
vōs increpitātis
eī / eae / ea increpitant
Indicātīvus imperfectum
ego increpitābam
tū increpitābās
is / ea / id increpitābat
nōs increpitābāmus
vōs increpitābātis
eī / eae / ea increpitābant
Indicātīvus futūrum
ego increpitābō
tū increpitābis
is / ea / id increpitābit
nōs increpitābimus
vōs increpitābitis
eī / eae / ea increpitābunt
Indicātīvus perfectum
ego increpitāvī
tū increpitāvistī
is / ea / id increpitāvit
nōs increpitāvimus
vōs increpitāvistis
eī / eae / ea increpitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego increpitāveram
tū increpitāverās
is / ea / id increpitāverat
nōs increpitāverāmus
vōs increpitāverātis
eī / eae / ea increpitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego increpitāverō
tū increpitāveris
is / ea / id increpitāverit
nōs increpitāverimus
vōs increpitāveritis
eī / eae / ea increpitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego increpitem
tū increpitēs
is / ea / id increpitet
nōs increpitēmus
vōs increpitētis
eī / eae / ea increpitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpitārem
tū increpitārēs
is / ea / id increpitāret
nōs increpitārēmus
vōs increpitārētis
eī / eae / ea increpitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego increpitāverim
tū increpitāverīs
is / ea / id increpitāverit
nōs increpitāverīmus
vōs increpitāverītis
eī / eae / ea increpitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego increpitāvissem
tū increpitāvissēs
is / ea / id increpitāvisset
nōs increpitāvissēmus
vōs increpitāvissētis
eī / eae / ea increpitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū increpitā
vōs increpitāte
Imperātīvus futūrum
tū increpitātō
is / ea / id increpitātō
vōs increpitātōte
eī / eae / ea increpitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— increpitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— increpitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— increpitātūrum esse
Participium praesēns
— increpitāns
Participium futūrum
— increpitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— increpitandī
Gerundium (datīvus)
— increpitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— increpitandum
Gerundium (ablātīvus)
— increpitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— increpitātum
Supīnum (ablātīvus)
— increpitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego increpitor
tū increpitāris
is / ea / id increpitātur
nōs increpitāmur
vōs increpitāminī
eī / eae / ea increpitantur
Indicātīvus imperfectum
ego increpitābar
tū increpitābāris
is / ea / id increpitābātur
nōs increpitābāmur
vōs increpitābāminī
eī / eae / ea increpitābantur
Indicātīvus futūrum
ego increpitābor
tū increpitāberis
is / ea / id increpitābitur
nōs increpitābimur
vōs increpitābiminī
eī / eae / ea increpitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego increpiter
tū increpitēris
is / ea / id increpitētur
nōs increpitēmur
vōs increpitēminī
eī / eae / ea increpitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpitārer
tū increpitārēris
is / ea / id increpitārētur
nōs increpitārēmur
vōs increpitārēminī
eī / eae / ea increpitārentur
Imperātīvus praesēns
tū increpitāre
vōs increpitāminī
Imperātīvus futūrum
tū increpitātor
is / ea / id increpitātor
eī / eae / ea increpitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— increpitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— increpitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— increpitātum īrī
Participium perfectum
— increpitātus
Participium futūrum
— increpitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary