HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← increpo — definition

Conjugation of increpo

Regular CEFR B1
[ˈɪŋ.krɛ.poː]

to rattle, twang or make a similar noise; to cause to give forth a sound, sound, resound Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego increpō
tū increpās
is / ea / id increpat
nōs increpāmus
vōs increpātis
eī / eae / ea increpant
Indicātīvus imperfectum
ego increpābam
tū increpābās
is / ea / id increpābat
nōs increpābāmus
vōs increpābātis
eī / eae / ea increpābant
Indicātīvus futūrum
ego increpābō
tū increpābis
is / ea / id increpābit
nōs increpābimus
vōs increpābitis
eī / eae / ea increpābunt
Indicātīvus perfectum
ego increpuī
tū increpuistī
is / ea / id increpuit
nōs increpuimus
vōs increpuistis
eī / eae / ea increpuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego increpueram
tū increpuerās
is / ea / id increpuerat
nōs increpuerāmus
vōs increpuerātis
eī / eae / ea increpuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego increpuerō
tū increpueris
is / ea / id increpuerit
nōs increpuerimus
vōs increpueritis
eī / eae / ea increpuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego increpem
tū increpēs
is / ea / id increpet
nōs increpēmus
vōs increpētis
eī / eae / ea increpent
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpārem
tū increpārēs
is / ea / id increpāret
nōs increpārēmus
vōs increpārētis
eī / eae / ea increpārent
Coniūnctīvus perfectum
ego increpuerim
tū increpuerīs
is / ea / id increpuerit
nōs increpuerīmus
vōs increpuerītis
eī / eae / ea increpuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego increpuissem
tū increpuissēs
is / ea / id increpuisset
nōs increpuissēmus
vōs increpuissētis
eī / eae / ea increpuissent
Imperātīvus praesēns
tū increpā
vōs increpāte
Imperātīvus futūrum
tū increpātō
is / ea / id increpātō
vōs increpātōte
eī / eae / ea increpantō
Īnfīnītīvus praesēns
— increpāre
Īnfīnītīvus perfectum
— increpuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— increpitūrum esse
Participium praesēns
— increpāns
Participium futūrum
— increpitūrus
Gerundium (genitīvus)
— increpandī
Gerundium (datīvus)
— increpandō
Gerundium (accūsātīvus)
— increpandum
Gerundium (ablātīvus)
— increpandō
Supīnum (accūsātīvus)
— increpitum
Supīnum (ablātīvus)
— increpitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego increpor
tū increpāris
is / ea / id increpātur
nōs increpāmur
vōs increpāminī
eī / eae / ea increpantur
Indicātīvus imperfectum
ego increpābar
tū increpābāris
is / ea / id increpābātur
nōs increpābāmur
vōs increpābāminī
eī / eae / ea increpābantur
Indicātīvus futūrum
ego increpābor
tū increpāberis
is / ea / id increpābitur
nōs increpābimur
vōs increpābiminī
eī / eae / ea increpābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego increper
tū increpēris
is / ea / id increpētur
nōs increpēmur
vōs increpēminī
eī / eae / ea increpentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego increpārer
tū increpārēris
is / ea / id increpārētur
nōs increpārēmur
vōs increpārēminī
eī / eae / ea increpārentur
Imperātīvus praesēns
tū increpāre
vōs increpāminī
Imperātīvus futūrum
tū increpātor
is / ea / id increpātor
eī / eae / ea increpantor
Īnfīnītīvus praesēns
— increpārī
Īnfīnītīvus perfectum
— increpitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— increpitum īrī
Participium perfectum
— increpitus
Participium futūrum
— increpandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary