HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incipio — definition

Conjugation of incipio

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkɪ.pi.oː]

to begin, to commence Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incipiō
tū incipis
is / ea / id incipit
nōs incipimus
vōs incipitis
eī / eae / ea incipiunt
Indicātīvus imperfectum
ego incipiēbam
tū incipiēbās
is / ea / id incipiēbat
nōs incipiēbāmus
vōs incipiēbātis
eī / eae / ea incipiēbant
Indicātīvus futūrum
ego incipiam
tū incipiēs
is / ea / id incipiet
nōs incipiēmus
vōs incipiētis
eī / eae / ea incipient
Indicātīvus perfectum
ego incēpī
tū incēpistī
is / ea / id incēpit
nōs incēpimus
vōs incēpistis
eī / eae / ea incēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incēperam
tū incēperās
is / ea / id incēperat
nōs incēperāmus
vōs incēperātis
eī / eae / ea incēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incēperō
tū incēperis
is / ea / id incēperit
nōs incēperimus
vōs incēperitis
eī / eae / ea incēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego incipiam
tū incipiās
is / ea / id incipiat
nōs incipiāmus
vōs incipiātis
eī / eae / ea incipiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inciperem
tū inciperēs
is / ea / id inciperet
nōs inciperēmus
vōs inciperētis
eī / eae / ea inciperent
Coniūnctīvus perfectum
ego incēperim
tū incēperīs
is / ea / id incēperit
nōs incēperīmus
vōs incēperītis
eī / eae / ea incēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incēpissem
tū incēpissēs
is / ea / id incēpisset
nōs incēpissēmus
vōs incēpissētis
eī / eae / ea incēpissent
Imperātīvus praesēns
tū incipe
vōs incipite
Imperātīvus futūrum
tū incipitō
is / ea / id incipitō
vōs incipitōte
eī / eae / ea incipiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— incipere
Īnfīnītīvus perfectum
— incēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inceptūrum esse
Participium praesēns
— incipiēns
Participium futūrum
— inceptūrus
Gerundium (genitīvus)
— incipiendī
Gerundium (datīvus)
— incipiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— incipiendum
Gerundium (ablātīvus)
— incipiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— inceptum
Supīnum (ablātīvus)
— inceptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incipior
tū inciperis
is / ea / id incipitur
nōs incipimur
vōs incipiminī
eī / eae / ea incipiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego incipiēbar
tū incipiēbāris
is / ea / id incipiēbātur
nōs incipiēbāmur
vōs incipiēbāminī
eī / eae / ea incipiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego incipiar
tū incipiēris
is / ea / id incipiētur
nōs incipiēmur
vōs incipiēminī
eī / eae / ea incipientur
Coniūnctīvus praesēns
ego incipiar
tū incipiāris
is / ea / id incipiātur
nōs incipiāmur
vōs incipiāminī
eī / eae / ea incipiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inciperer
tū inciperēris
is / ea / id inciperētur
nōs inciperēmur
vōs inciperēminī
eī / eae / ea inciperentur
Imperātīvus praesēns
tū incipere
vōs incipiminī
Imperātīvus futūrum
tū incipitor
is / ea / id incipitor
eī / eae / ea incipiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— incipī
Īnfīnītīvus perfectum
— inceptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inceptum īrī
Participium perfectum
— inceptus
Participium futūrum
— incipiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary