HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← incesto — definition

Conjugation of incesto

Regular CEFR B1
[ɪŋˈkɛs.toː]

to dishonor, disgrace Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego incestō
tū incestās
is / ea / id incestat
nōs incestāmus
vōs incestātis
eī / eae / ea incestant
Indicātīvus imperfectum
ego incestābam
tū incestābās
is / ea / id incestābat
nōs incestābāmus
vōs incestābātis
eī / eae / ea incestābant
Indicātīvus futūrum
ego incestābō
tū incestābis
is / ea / id incestābit
nōs incestābimus
vōs incestābitis
eī / eae / ea incestābunt
Indicātīvus perfectum
ego incestāvī
tū incestāvistī
is / ea / id incestāvit
nōs incestāvimus
vōs incestāvistis
eī / eae / ea incestāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego incestāveram
tū incestāverās
is / ea / id incestāverat
nōs incestāverāmus
vōs incestāverātis
eī / eae / ea incestāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego incestāverō
tū incestāveris
is / ea / id incestāverit
nōs incestāverimus
vōs incestāveritis
eī / eae / ea incestāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego incestem
tū incestēs
is / ea / id incestet
nōs incestēmus
vōs incestētis
eī / eae / ea incestent
Coniūnctīvus imperfectum
ego incestārem
tū incestārēs
is / ea / id incestāret
nōs incestārēmus
vōs incestārētis
eī / eae / ea incestārent
Coniūnctīvus perfectum
ego incestāverim
tū incestāverīs
is / ea / id incestāverit
nōs incestāverīmus
vōs incestāverītis
eī / eae / ea incestāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego incestāvissem
tū incestāvissēs
is / ea / id incestāvisset
nōs incestāvissēmus
vōs incestāvissētis
eī / eae / ea incestāvissent
Imperātīvus praesēns
tū incestā
vōs incestāte
Imperātīvus futūrum
tū incestātō
is / ea / id incestātō
vōs incestātōte
eī / eae / ea incestantō
Īnfīnītīvus praesēns
— incestāre
Īnfīnītīvus perfectum
— incestāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— incestātūrum esse
Participium praesēns
— incestāns
Participium futūrum
— incestātūrus
Gerundium (genitīvus)
— incestandī
Gerundium (datīvus)
— incestandō
Gerundium (accūsātīvus)
— incestandum
Gerundium (ablātīvus)
— incestandō
Supīnum (accūsātīvus)
— incestātum
Supīnum (ablātīvus)
— incestātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego incestor
tū incestāris
is / ea / id incestātur
nōs incestāmur
vōs incestāminī
eī / eae / ea incestantur
Indicātīvus imperfectum
ego incestābar
tū incestābāris
is / ea / id incestābātur
nōs incestābāmur
vōs incestābāminī
eī / eae / ea incestābantur
Indicātīvus futūrum
ego incestābor
tū incestāberis
is / ea / id incestābitur
nōs incestābimur
vōs incestābiminī
eī / eae / ea incestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego incester
tū incestēris
is / ea / id incestētur
nōs incestēmur
vōs incestēminī
eī / eae / ea incestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego incestārer
tū incestārēris
is / ea / id incestārētur
nōs incestārēmur
vōs incestārēminī
eī / eae / ea incestārentur
Imperātīvus praesēns
tū incestāre
vōs incestāminī
Imperātīvus futūrum
tū incestātor
is / ea / id incestātor
eī / eae / ea incestantor
Īnfīnītīvus praesēns
— incestārī
Īnfīnītīvus perfectum
— incestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— incestātum īrī
Participium perfectum
— incestātus
Participium futūrum
— incestandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary