Conjugation of incanto
[ɪŋˈkan.toː]to recite, say or mutter over (a magic form of words) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | incantō |
| tū | incantās |
| is / ea / id | incantat |
| nōs | incantāmus |
| vōs | incantātis |
| eī / eae / ea | incantant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | incantābam |
| tū | incantābās |
| is / ea / id | incantābat |
| nōs | incantābāmus |
| vōs | incantābātis |
| eī / eae / ea | incantābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | incantābō |
| tū | incantābis |
| is / ea / id | incantābit |
| nōs | incantābimus |
| vōs | incantābitis |
| eī / eae / ea | incantābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | incantāvī |
| tū | incantāvistī |
| is / ea / id | incantāvit |
| nōs | incantāvimus |
| vōs | incantāvistis |
| eī / eae / ea | incantāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | incantāveram |
| tū | incantāverās |
| is / ea / id | incantāverat |
| nōs | incantāverāmus |
| vōs | incantāverātis |
| eī / eae / ea | incantāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | incantāverō |
| tū | incantāveris |
| is / ea / id | incantāverit |
| nōs | incantāverimus |
| vōs | incantāveritis |
| eī / eae / ea | incantāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | incantem |
| tū | incantēs |
| is / ea / id | incantet |
| nōs | incantēmus |
| vōs | incantētis |
| eī / eae / ea | incantent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | incantārem |
| tū | incantārēs |
| is / ea / id | incantāret |
| nōs | incantārēmus |
| vōs | incantārētis |
| eī / eae / ea | incantārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | incantāverim |
| tū | incantāverīs |
| is / ea / id | incantāverit |
| nōs | incantāverīmus |
| vōs | incantāverītis |
| eī / eae / ea | incantāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | incantāvissem |
| tū | incantāvissēs |
| is / ea / id | incantāvisset |
| nōs | incantāvissēmus |
| vōs | incantāvissētis |
| eī / eae / ea | incantāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | incantā |
| vōs | incantāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | incantātō |
| is / ea / id | incantātō |
| vōs | incantātōte |
| eī / eae / ea | incantantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | incantāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | incantāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | incantātūrum esse |
Participium praesēns
| — | incantāns |
Participium futūrum
| — | incantātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | incantandī |
Gerundium (datīvus)
| — | incantandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | incantandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | incantandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | incantātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | incantātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | incantor |
| tū | incantāris |
| is / ea / id | incantātur |
| nōs | incantāmur |
| vōs | incantāminī |
| eī / eae / ea | incantantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | incantābar |
| tū | incantābāris |
| is / ea / id | incantābātur |
| nōs | incantābāmur |
| vōs | incantābāminī |
| eī / eae / ea | incantābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | incantābor |
| tū | incantāberis |
| is / ea / id | incantābitur |
| nōs | incantābimur |
| vōs | incantābiminī |
| eī / eae / ea | incantābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | incanter |
| tū | incantēris |
| is / ea / id | incantētur |
| nōs | incantēmur |
| vōs | incantēminī |
| eī / eae / ea | incantentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | incantārer |
| tū | incantārēris |
| is / ea / id | incantārētur |
| nōs | incantārēmur |
| vōs | incantārēminī |
| eī / eae / ea | incantārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | incantāre |
| vōs | incantāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | incantātor |
| is / ea / id | incantātor |
| eī / eae / ea | incantantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | incantārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | incantātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | incantātum īrī |
Participium perfectum
| — | incantātus |
Participium futūrum
| — | incantandus |