HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inaro — definition

Conjugation of inaro

Regular CEFR B1
[ˈɪ.na.roː]

to plough in, cover by ploughing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inarō
tū inarās
is / ea / id inarat
nōs inarāmus
vōs inarātis
eī / eae / ea inarant
Indicātīvus imperfectum
ego inarābam
tū inarābās
is / ea / id inarābat
nōs inarābāmus
vōs inarābātis
eī / eae / ea inarābant
Indicātīvus futūrum
ego inarābō
tū inarābis
is / ea / id inarābit
nōs inarābimus
vōs inarābitis
eī / eae / ea inarābunt
Indicātīvus perfectum
ego inarāvī
tū inarāvistī
is / ea / id inarāvit
nōs inarāvimus
vōs inarāvistis
eī / eae / ea inarāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inarāveram
tū inarāverās
is / ea / id inarāverat
nōs inarāverāmus
vōs inarāverātis
eī / eae / ea inarāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inarāverō
tū inarāveris
is / ea / id inarāverit
nōs inarāverimus
vōs inarāveritis
eī / eae / ea inarāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inarem
tū inarēs
is / ea / id inaret
nōs inarēmus
vōs inarētis
eī / eae / ea inarent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inarārem
tū inarārēs
is / ea / id inarāret
nōs inarārēmus
vōs inarārētis
eī / eae / ea inarārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inarāverim
tū inarāverīs
is / ea / id inarāverit
nōs inarāverīmus
vōs inarāverītis
eī / eae / ea inarāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inarāvissem
tū inarāvissēs
is / ea / id inarāvisset
nōs inarāvissēmus
vōs inarāvissētis
eī / eae / ea inarāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inarā
vōs inarāte
Imperātīvus futūrum
tū inarātō
is / ea / id inarātō
vōs inarātōte
eī / eae / ea inarantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inarāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inarāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inarātūrum esse
Participium praesēns
— inarāns
Participium futūrum
— inarātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inarandī
Gerundium (datīvus)
— inarandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inarandum
Gerundium (ablātīvus)
— inarandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inarātum
Supīnum (ablātīvus)
— inarātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inaror
tū inarāris
is / ea / id inarātur
nōs inarāmur
vōs inarāminī
eī / eae / ea inarantur
Indicātīvus imperfectum
ego inarābar
tū inarābāris
is / ea / id inarābātur
nōs inarābāmur
vōs inarābāminī
eī / eae / ea inarābantur
Indicātīvus futūrum
ego inarābor
tū inarāberis
is / ea / id inarābitur
nōs inarābimur
vōs inarābiminī
eī / eae / ea inarābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inarer
tū inarēris
is / ea / id inarētur
nōs inarēmur
vōs inarēminī
eī / eae / ea inarentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inarārer
tū inarārēris
is / ea / id inarārētur
nōs inarārēmur
vōs inarārēminī
eī / eae / ea inarārentur
Imperātīvus praesēns
tū inarāre
vōs inarāminī
Imperātīvus futūrum
tū inarātor
is / ea / id inarātor
eī / eae / ea inarantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inarārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inarātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inarātum īrī
Participium perfectum
— inarātus
Participium futūrum
— inarandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary