HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impugno — definition

Conjugation of impugno

Regular CEFR B1
[ɪmˈpʊŋ.noː]

to attack, fight against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impugnō
tū impugnās
is / ea / id impugnat
nōs impugnāmus
vōs impugnātis
eī / eae / ea impugnant
Indicātīvus imperfectum
ego impugnābam
tū impugnābās
is / ea / id impugnābat
nōs impugnābāmus
vōs impugnābātis
eī / eae / ea impugnābant
Indicātīvus futūrum
ego impugnābō
tū impugnābis
is / ea / id impugnābit
nōs impugnābimus
vōs impugnābitis
eī / eae / ea impugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego impugnāvī
tū impugnāvistī
is / ea / id impugnāvit
nōs impugnāvimus
vōs impugnāvistis
eī / eae / ea impugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego impugnāveram
tū impugnāverās
is / ea / id impugnāverat
nōs impugnāverāmus
vōs impugnāverātis
eī / eae / ea impugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego impugnāverō
tū impugnāveris
is / ea / id impugnāverit
nōs impugnāverimus
vōs impugnāveritis
eī / eae / ea impugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego impugnem
tū impugnēs
is / ea / id impugnet
nōs impugnēmus
vōs impugnētis
eī / eae / ea impugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego impugnārem
tū impugnārēs
is / ea / id impugnāret
nōs impugnārēmus
vōs impugnārētis
eī / eae / ea impugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego impugnāverim
tū impugnāverīs
is / ea / id impugnāverit
nōs impugnāverīmus
vōs impugnāverītis
eī / eae / ea impugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego impugnāvissem
tū impugnāvissēs
is / ea / id impugnāvisset
nōs impugnāvissēmus
vōs impugnāvissētis
eī / eae / ea impugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū impugnā
vōs impugnāte
Imperātīvus futūrum
tū impugnātō
is / ea / id impugnātō
vōs impugnātōte
eī / eae / ea impugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— impugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— impugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— impugnātūrum esse
Participium praesēns
— impugnāns
Participium futūrum
— impugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— impugnandī
Gerundium (datīvus)
— impugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— impugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— impugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— impugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— impugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impugnor
tū impugnāris
is / ea / id impugnātur
nōs impugnāmur
vōs impugnāminī
eī / eae / ea impugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego impugnābar
tū impugnābāris
is / ea / id impugnābātur
nōs impugnābāmur
vōs impugnābāminī
eī / eae / ea impugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego impugnābor
tū impugnāberis
is / ea / id impugnābitur
nōs impugnābimur
vōs impugnābiminī
eī / eae / ea impugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego impugner
tū impugnēris
is / ea / id impugnētur
nōs impugnēmur
vōs impugnēminī
eī / eae / ea impugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impugnārer
tū impugnārēris
is / ea / id impugnārētur
nōs impugnārēmur
vōs impugnārēminī
eī / eae / ea impugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū impugnāre
vōs impugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū impugnātor
is / ea / id impugnātor
eī / eae / ea impugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— impugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— impugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— impugnātum īrī
Participium perfectum
— impugnātus
Participium futūrum
— impugnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary