HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impugno — definición

Conjugation of impugno

Regular CEFR B1
/[ɪmˈpʊŋ.noː]/

to attack, fight against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impugnō
impugnās
is / ea / id impugnat
nōs impugnāmus
vōs impugnātis
eī / eae / ea impugnant
Indicātīvus imperfectum
ego impugnābam
impugnābās
is / ea / id impugnābat
nōs impugnābāmus
vōs impugnābātis
eī / eae / ea impugnābant
Indicātīvus futūrum
ego impugnābō
impugnābis
is / ea / id impugnābit
nōs impugnābimus
vōs impugnābitis
eī / eae / ea impugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego impugnāvī
impugnāvistī
is / ea / id impugnāvit
nōs impugnāvimus
vōs impugnāvistis
eī / eae / ea impugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego impugnāveram
impugnāverās
is / ea / id impugnāverat
nōs impugnāverāmus
vōs impugnāverātis
eī / eae / ea impugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego impugnāverō
impugnāveris
is / ea / id impugnāverit
nōs impugnāverimus
vōs impugnāveritis
eī / eae / ea impugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego impugnem
impugnēs
is / ea / id impugnet
nōs impugnēmus
vōs impugnētis
eī / eae / ea impugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego impugnārem
impugnārēs
is / ea / id impugnāret
nōs impugnārēmus
vōs impugnārētis
eī / eae / ea impugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego impugnāverim
impugnāverīs
is / ea / id impugnāverit
nōs impugnāverīmus
vōs impugnāverītis
eī / eae / ea impugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego impugnāvissem
impugnāvissēs
is / ea / id impugnāvisset
nōs impugnāvissēmus
vōs impugnāvissētis
eī / eae / ea impugnāvissent
Imperātīvus praesēns
impugnā
vōs impugnāte
Imperātīvus futūrum
impugnātō
is / ea / id impugnātō
vōs impugnātōte
eī / eae / ea impugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
impugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
impugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
impugnātūrum esse
Participium praesēns
impugnāns
Participium futūrum
impugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
impugnandī
Gerundium (datīvus)
impugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
impugnandum
Gerundium (ablātīvus)
impugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
impugnātum
Supīnum (ablātīvus)
impugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impugnor
impugnāris
is / ea / id impugnātur
nōs impugnāmur
vōs impugnāminī
eī / eae / ea impugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego impugnābar
impugnābāris
is / ea / id impugnābātur
nōs impugnābāmur
vōs impugnābāminī
eī / eae / ea impugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego impugnābor
impugnāberis
is / ea / id impugnābitur
nōs impugnābimur
vōs impugnābiminī
eī / eae / ea impugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego impugner
impugnēris
is / ea / id impugnētur
nōs impugnēmur
vōs impugnēminī
eī / eae / ea impugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impugnārer
impugnārēris
is / ea / id impugnārētur
nōs impugnārēmur
vōs impugnārēminī
eī / eae / ea impugnārentur
Imperātīvus praesēns
impugnāre
vōs impugnāminī
Imperātīvus futūrum
impugnātor
is / ea / id impugnātor
eī / eae / ea impugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
impugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
impugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
impugnātum īrī
Participium perfectum
impugnātus
Participium futūrum
impugnandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary