HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impromutuo — definition

Conjugation of impromutuo

Regular CEFR B2

to lend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego imprōmūtuō
tū imprōmūtuās
is / ea / id imprōmūtuat
nōs imprōmūtuāmus
vōs imprōmūtuātis
eī / eae / ea imprōmūtuant
Indicātīvus imperfectum
ego imprōmūtuābam
tū imprōmūtuābās
is / ea / id imprōmūtuābat
nōs imprōmūtuābāmus
vōs imprōmūtuābātis
eī / eae / ea imprōmūtuābant
Indicātīvus futūrum
ego imprōmūtuābō
tū imprōmūtuābis
is / ea / id imprōmūtuābit
nōs imprōmūtuābimus
vōs imprōmūtuābitis
eī / eae / ea imprōmūtuābunt
Indicātīvus perfectum
ego imprōmūtuāvī
tū imprōmūtuāvistī
is / ea / id imprōmūtuāvit
nōs imprōmūtuāvimus
vōs imprōmūtuāvistis
eī / eae / ea imprōmūtuāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego imprōmūtuāveram
tū imprōmūtuāverās
is / ea / id imprōmūtuāverat
nōs imprōmūtuāverāmus
vōs imprōmūtuāverātis
eī / eae / ea imprōmūtuāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego imprōmūtuāverō
tū imprōmūtuāveris
is / ea / id imprōmūtuāverit
nōs imprōmūtuāverimus
vōs imprōmūtuāveritis
eī / eae / ea imprōmūtuāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego imprōmūtuem
tū imprōmūtuēs
is / ea / id imprōmūtuet
nōs imprōmūtuēmus
vōs imprōmūtuētis
eī / eae / ea imprōmūtuent
Coniūnctīvus imperfectum
ego imprōmūtuārem
tū imprōmūtuārēs
is / ea / id imprōmūtuāret
nōs imprōmūtuārēmus
vōs imprōmūtuārētis
eī / eae / ea imprōmūtuārent
Coniūnctīvus perfectum
ego imprōmūtuāverim
tū imprōmūtuāverīs
is / ea / id imprōmūtuāverit
nōs imprōmūtuāverīmus
vōs imprōmūtuāverītis
eī / eae / ea imprōmūtuāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego imprōmūtuāvissem
tū imprōmūtuāvissēs
is / ea / id imprōmūtuāvisset
nōs imprōmūtuāvissēmus
vōs imprōmūtuāvissētis
eī / eae / ea imprōmūtuāvissent
Imperātīvus praesēns
tū imprōmūtuā
vōs imprōmūtuāte
Imperātīvus futūrum
tū imprōmūtuātō
is / ea / id imprōmūtuātō
vōs imprōmūtuātōte
eī / eae / ea imprōmūtuantō
Īnfīnītīvus praesēns
— imprōmūtuāre
Īnfīnītīvus perfectum
— imprōmūtuāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— imprōmūtuātūrum esse
Participium praesēns
— imprōmūtuāns
Participium futūrum
— imprōmūtuātūrus
Gerundium (genitīvus)
— imprōmūtuandī
Gerundium (datīvus)
— imprōmūtuandō
Gerundium (accūsātīvus)
— imprōmūtuandum
Gerundium (ablātīvus)
— imprōmūtuandō
Supīnum (accūsātīvus)
— imprōmūtuātum
Supīnum (ablātīvus)
— imprōmūtuātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego imprōmūtuor
tū imprōmūtuāris
is / ea / id imprōmūtuātur
nōs imprōmūtuāmur
vōs imprōmūtuāminī
eī / eae / ea imprōmūtuantur
Indicātīvus imperfectum
ego imprōmūtuābar
tū imprōmūtuābāris
is / ea / id imprōmūtuābātur
nōs imprōmūtuābāmur
vōs imprōmūtuābāminī
eī / eae / ea imprōmūtuābantur
Indicātīvus futūrum
ego imprōmūtuābor
tū imprōmūtuāberis
is / ea / id imprōmūtuābitur
nōs imprōmūtuābimur
vōs imprōmūtuābiminī
eī / eae / ea imprōmūtuābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego imprōmūtuer
tū imprōmūtuēris
is / ea / id imprōmūtuētur
nōs imprōmūtuēmur
vōs imprōmūtuēminī
eī / eae / ea imprōmūtuentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego imprōmūtuārer
tū imprōmūtuārēris
is / ea / id imprōmūtuārētur
nōs imprōmūtuārēmur
vōs imprōmūtuārēminī
eī / eae / ea imprōmūtuārentur
Imperātīvus praesēns
tū imprōmūtuāre
vōs imprōmūtuāminī
Imperātīvus futūrum
tū imprōmūtuātor
is / ea / id imprōmūtuātor
eī / eae / ea imprōmūtuantor
Īnfīnītīvus praesēns
— imprōmūtuārī
Īnfīnītīvus perfectum
— imprōmūtuātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— imprōmūtuātum īrī
Participium perfectum
— imprōmūtuātus
Participium futūrum
— imprōmūtuandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary