HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impraegno — definition

Conjugation of impraegno

Regular CEFR B2
[ɪmˈprae̯ŋ.noː]

to make pregnant Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impraegnō
tū impraegnās
is / ea / id impraegnat
nōs impraegnāmus
vōs impraegnātis
eī / eae / ea impraegnant
Indicātīvus imperfectum
ego impraegnābam
tū impraegnābās
is / ea / id impraegnābat
nōs impraegnābāmus
vōs impraegnābātis
eī / eae / ea impraegnābant
Indicātīvus futūrum
ego impraegnābō
tū impraegnābis
is / ea / id impraegnābit
nōs impraegnābimus
vōs impraegnābitis
eī / eae / ea impraegnābunt
Indicātīvus perfectum
ego impraegnāvī
tū impraegnāvistī
is / ea / id impraegnāvit
nōs impraegnāvimus
vōs impraegnāvistis
eī / eae / ea impraegnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego impraegnāveram
tū impraegnāverās
is / ea / id impraegnāverat
nōs impraegnāverāmus
vōs impraegnāverātis
eī / eae / ea impraegnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego impraegnāverō
tū impraegnāveris
is / ea / id impraegnāverit
nōs impraegnāverimus
vōs impraegnāveritis
eī / eae / ea impraegnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego impraegnem
tū impraegnēs
is / ea / id impraegnet
nōs impraegnēmus
vōs impraegnētis
eī / eae / ea impraegnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego impraegnārem
tū impraegnārēs
is / ea / id impraegnāret
nōs impraegnārēmus
vōs impraegnārētis
eī / eae / ea impraegnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego impraegnāverim
tū impraegnāverīs
is / ea / id impraegnāverit
nōs impraegnāverīmus
vōs impraegnāverītis
eī / eae / ea impraegnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego impraegnāvissem
tū impraegnāvissēs
is / ea / id impraegnāvisset
nōs impraegnāvissēmus
vōs impraegnāvissētis
eī / eae / ea impraegnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū impraegnā
vōs impraegnāte
Imperātīvus futūrum
tū impraegnātō
is / ea / id impraegnātō
vōs impraegnātōte
eī / eae / ea impraegnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— impraegnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— impraegnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— impraegnātūrum esse
Participium praesēns
— impraegnāns
Participium futūrum
— impraegnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— impraegnandī
Gerundium (datīvus)
— impraegnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— impraegnandum
Gerundium (ablātīvus)
— impraegnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— impraegnātum
Supīnum (ablātīvus)
— impraegnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impraegnor
tū impraegnāris
is / ea / id impraegnātur
nōs impraegnāmur
vōs impraegnāminī
eī / eae / ea impraegnantur
Indicātīvus imperfectum
ego impraegnābar
tū impraegnābāris
is / ea / id impraegnābātur
nōs impraegnābāmur
vōs impraegnābāminī
eī / eae / ea impraegnābantur
Indicātīvus futūrum
ego impraegnābor
tū impraegnāberis
is / ea / id impraegnābitur
nōs impraegnābimur
vōs impraegnābiminī
eī / eae / ea impraegnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego impraegner
tū impraegnēris
is / ea / id impraegnētur
nōs impraegnēmur
vōs impraegnēminī
eī / eae / ea impraegnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impraegnārer
tū impraegnārēris
is / ea / id impraegnārētur
nōs impraegnārēmur
vōs impraegnārēminī
eī / eae / ea impraegnārentur
Imperātīvus praesēns
tū impraegnāre
vōs impraegnāminī
Imperātīvus futūrum
tū impraegnātor
is / ea / id impraegnātor
eī / eae / ea impraegnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— impraegnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— impraegnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— impraegnātum īrī
Participium perfectum
— impraegnātus
Participium futūrum
— impraegnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary