Conjugation of impono
/[ɪmˈpoː.noː]/to impose upon, put upon, lay upon, inflict upon, fix, put, enjoin Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impōnō |
| tū | impōnis |
| is / ea / id | impōnit |
| nōs | impōnimus |
| vōs | impōnitis |
| eī / eae / ea | impōnunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impōnēbam |
| tū | impōnēbās |
| is / ea / id | impōnēbat |
| nōs | impōnēbāmus |
| vōs | impōnēbātis |
| eī / eae / ea | impōnēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | impōnam |
| tū | impōnēs |
| is / ea / id | impōnet |
| nōs | impōnēmus |
| vōs | impōnētis |
| eī / eae / ea | impōnent |
Indicātīvus perfectum
| ego | imposuī |
| tū | imposuistī |
| is / ea / id | imposuit |
| nōs | imposuimus |
| vōs | imposuistis |
| eī / eae / ea | imposuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | imposueram |
| tū | imposuerās |
| is / ea / id | imposuerat |
| nōs | imposuerāmus |
| vōs | imposuerātis |
| eī / eae / ea | imposuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | imposuerō |
| tū | imposueris |
| is / ea / id | imposuerit |
| nōs | imposuerimus |
| vōs | imposueritis |
| eī / eae / ea | imposuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impōnam |
| tū | impōnās |
| is / ea / id | impōnat |
| nōs | impōnāmus |
| vōs | impōnātis |
| eī / eae / ea | impōnant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impōnerem |
| tū | impōnerēs |
| is / ea / id | impōneret |
| nōs | impōnerēmus |
| vōs | impōnerētis |
| eī / eae / ea | impōnerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | imposuerim |
| tū | imposuerīs |
| is / ea / id | imposuerit |
| nōs | imposuerīmus |
| vōs | imposuerītis |
| eī / eae / ea | imposuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | imposuissem |
| tū | imposuissēs |
| is / ea / id | imposuisset |
| nōs | imposuissēmus |
| vōs | imposuissētis |
| eī / eae / ea | imposuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | impōne |
| vōs | impōnite |
Imperātīvus futūrum
| tū | impōnitō |
| is / ea / id | impōnitō |
| vōs | impōnitōte |
| eī / eae / ea | impōnuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impōnere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | imposuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impositūrum esse |
Participium praesēns
| — | impōnēns |
Participium futūrum
| — | impositūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | impōnendī |
Gerundium (datīvus)
| — | impōnendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | impōnendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | impōnendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | impositum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | impositū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | impōnor |
| tū | impōneris |
| is / ea / id | impōnitur |
| nōs | impōnimur |
| vōs | impōniminī |
| eī / eae / ea | impōnuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | impōnēbar |
| tū | impōnēbāris |
| is / ea / id | impōnēbātur |
| nōs | impōnēbāmur |
| vōs | impōnēbāminī |
| eī / eae / ea | impōnēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | impōnar |
| tū | impōnēris |
| is / ea / id | impōnētur |
| nōs | impōnēmur |
| vōs | impōnēminī |
| eī / eae / ea | impōnentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | impōnar |
| tū | impōnāris |
| is / ea / id | impōnātur |
| nōs | impōnāmur |
| vōs | impōnāminī |
| eī / eae / ea | impōnantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | impōnerer |
| tū | impōnerēris |
| is / ea / id | impōnerētur |
| nōs | impōnerēmur |
| vōs | impōnerēminī |
| eī / eae / ea | impōnerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | impōnere |
| vōs | impōniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | impōnitor |
| is / ea / id | impōnitor |
| eī / eae / ea | impōnuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | impōnī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | impositum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | impositum īrī |
Participium perfectum
| — | impositus |
Participium futūrum
| — | impōnendus |