HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← impono — definition

Conjugation of impono

Regular CEFR B1
[ɪmˈpoː.noː]

to impose upon, put upon, lay upon, inflict upon, fix, put, enjoin Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego impōnō
tū impōnis
is / ea / id impōnit
nōs impōnimus
vōs impōnitis
eī / eae / ea impōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego impōnēbam
tū impōnēbās
is / ea / id impōnēbat
nōs impōnēbāmus
vōs impōnēbātis
eī / eae / ea impōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego impōnam
tū impōnēs
is / ea / id impōnet
nōs impōnēmus
vōs impōnētis
eī / eae / ea impōnent
Indicātīvus perfectum
ego imposuī
tū imposuistī
is / ea / id imposuit
nōs imposuimus
vōs imposuistis
eī / eae / ea imposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego imposueram
tū imposuerās
is / ea / id imposuerat
nōs imposuerāmus
vōs imposuerātis
eī / eae / ea imposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego imposuerō
tū imposueris
is / ea / id imposuerit
nōs imposuerimus
vōs imposueritis
eī / eae / ea imposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego impōnam
tū impōnās
is / ea / id impōnat
nōs impōnāmus
vōs impōnātis
eī / eae / ea impōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego impōnerem
tū impōnerēs
is / ea / id impōneret
nōs impōnerēmus
vōs impōnerētis
eī / eae / ea impōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego imposuerim
tū imposuerīs
is / ea / id imposuerit
nōs imposuerīmus
vōs imposuerītis
eī / eae / ea imposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego imposuissem
tū imposuissēs
is / ea / id imposuisset
nōs imposuissēmus
vōs imposuissētis
eī / eae / ea imposuissent
Imperātīvus praesēns
tū impōne
vōs impōnite
Imperātīvus futūrum
tū impōnitō
is / ea / id impōnitō
vōs impōnitōte
eī / eae / ea impōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— impōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— imposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— impositūrum esse
Participium praesēns
— impōnēns
Participium futūrum
— impositūrus
Gerundium (genitīvus)
— impōnendī
Gerundium (datīvus)
— impōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— impōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— impōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— impositum
Supīnum (ablātīvus)
— impositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego impōnor
tū impōneris
is / ea / id impōnitur
nōs impōnimur
vōs impōniminī
eī / eae / ea impōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego impōnēbar
tū impōnēbāris
is / ea / id impōnēbātur
nōs impōnēbāmur
vōs impōnēbāminī
eī / eae / ea impōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego impōnar
tū impōnēris
is / ea / id impōnētur
nōs impōnēmur
vōs impōnēminī
eī / eae / ea impōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego impōnar
tū impōnāris
is / ea / id impōnātur
nōs impōnāmur
vōs impōnāminī
eī / eae / ea impōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego impōnerer
tū impōnerēris
is / ea / id impōnerētur
nōs impōnerēmur
vōs impōnerēminī
eī / eae / ea impōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū impōnere
vōs impōniminī
Imperātīvus futūrum
tū impōnitor
is / ea / id impōnitor
eī / eae / ea impōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— impōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— impositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— impositum īrī
Participium perfectum
— impositus
Participium futūrum
— impōnendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary