HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← imploro — definición

Conjugation of imploro

Regular CEFR B1
/[ɪmˈpɫoː.roː]/

to implore, entreat, beseech Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego implōrō
implōrās
is / ea / id implōrat
nōs implōrāmus
vōs implōrātis
eī / eae / ea implōrant
Indicātīvus imperfectum
ego implōrābam
implōrābās
is / ea / id implōrābat
nōs implōrābāmus
vōs implōrābātis
eī / eae / ea implōrābant
Indicātīvus futūrum
ego implōrābō
implōrābis
is / ea / id implōrābit
nōs implōrābimus
vōs implōrābitis
eī / eae / ea implōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego implōrāvī
implōrāvistī
is / ea / id implōrāvit
nōs implōrāvimus
vōs implōrāvistis
eī / eae / ea implōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego implōrāveram
implōrāverās
is / ea / id implōrāverat
nōs implōrāverāmus
vōs implōrāverātis
eī / eae / ea implōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego implōrāverō
implōrāveris
is / ea / id implōrāverit
nōs implōrāverimus
vōs implōrāveritis
eī / eae / ea implōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego implōrem
implōrēs
is / ea / id implōret
nōs implōrēmus
vōs implōrētis
eī / eae / ea implōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego implōrārem
implōrārēs
is / ea / id implōrāret
nōs implōrārēmus
vōs implōrārētis
eī / eae / ea implōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego implōrāverim
implōrāverīs
is / ea / id implōrāverit
nōs implōrāverīmus
vōs implōrāverītis
eī / eae / ea implōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego implōrāvissem
implōrāvissēs
is / ea / id implōrāvisset
nōs implōrāvissēmus
vōs implōrāvissētis
eī / eae / ea implōrāvissent
Imperātīvus praesēns
implōrā
vōs implōrāte
Imperātīvus futūrum
implōrātō
is / ea / id implōrātō
vōs implōrātōte
eī / eae / ea implōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
implōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
implōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
implōrātūrum esse
Participium praesēns
implōrāns
Participium futūrum
implōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
implōrandī
Gerundium (datīvus)
implōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
implōrandum
Gerundium (ablātīvus)
implōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
implōrātum
Supīnum (ablātīvus)
implōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego implōror
implōrāris
is / ea / id implōrātur
nōs implōrāmur
vōs implōrāminī
eī / eae / ea implōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego implōrābar
implōrābāris
is / ea / id implōrābātur
nōs implōrābāmur
vōs implōrābāminī
eī / eae / ea implōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego implōrābor
implōrāberis
is / ea / id implōrābitur
nōs implōrābimur
vōs implōrābiminī
eī / eae / ea implōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego implōrer
implōrēris
is / ea / id implōrētur
nōs implōrēmur
vōs implōrēminī
eī / eae / ea implōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego implōrārer
implōrārēris
is / ea / id implōrārētur
nōs implōrārēmur
vōs implōrārēminī
eī / eae / ea implōrārentur
Imperātīvus praesēns
implōrāre
vōs implōrāminī
Imperātīvus futūrum
implōrātor
is / ea / id implōrātor
eī / eae / ea implōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
implōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
implōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
implōrātum īrī
Participium perfectum
implōrātus
Participium futūrum
implōrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary