HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← imploro — definition

Conjugation of imploro

Regular CEFR B1
[ɪmˈpɫoː.roː]

to implore, entreat, beseech Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego implōrō
tū implōrās
is / ea / id implōrat
nōs implōrāmus
vōs implōrātis
eī / eae / ea implōrant
Indicātīvus imperfectum
ego implōrābam
tū implōrābās
is / ea / id implōrābat
nōs implōrābāmus
vōs implōrābātis
eī / eae / ea implōrābant
Indicātīvus futūrum
ego implōrābō
tū implōrābis
is / ea / id implōrābit
nōs implōrābimus
vōs implōrābitis
eī / eae / ea implōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego implōrāvī
tū implōrāvistī
is / ea / id implōrāvit
nōs implōrāvimus
vōs implōrāvistis
eī / eae / ea implōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego implōrāveram
tū implōrāverās
is / ea / id implōrāverat
nōs implōrāverāmus
vōs implōrāverātis
eī / eae / ea implōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego implōrāverō
tū implōrāveris
is / ea / id implōrāverit
nōs implōrāverimus
vōs implōrāveritis
eī / eae / ea implōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego implōrem
tū implōrēs
is / ea / id implōret
nōs implōrēmus
vōs implōrētis
eī / eae / ea implōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego implōrārem
tū implōrārēs
is / ea / id implōrāret
nōs implōrārēmus
vōs implōrārētis
eī / eae / ea implōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego implōrāverim
tū implōrāverīs
is / ea / id implōrāverit
nōs implōrāverīmus
vōs implōrāverītis
eī / eae / ea implōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego implōrāvissem
tū implōrāvissēs
is / ea / id implōrāvisset
nōs implōrāvissēmus
vōs implōrāvissētis
eī / eae / ea implōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū implōrā
vōs implōrāte
Imperātīvus futūrum
tū implōrātō
is / ea / id implōrātō
vōs implōrātōte
eī / eae / ea implōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— implōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— implōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— implōrātūrum esse
Participium praesēns
— implōrāns
Participium futūrum
— implōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— implōrandī
Gerundium (datīvus)
— implōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— implōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— implōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— implōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— implōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego implōror
tū implōrāris
is / ea / id implōrātur
nōs implōrāmur
vōs implōrāminī
eī / eae / ea implōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego implōrābar
tū implōrābāris
is / ea / id implōrābātur
nōs implōrābāmur
vōs implōrābāminī
eī / eae / ea implōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego implōrābor
tū implōrāberis
is / ea / id implōrābitur
nōs implōrābimur
vōs implōrābiminī
eī / eae / ea implōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego implōrer
tū implōrēris
is / ea / id implōrētur
nōs implōrēmur
vōs implōrēminī
eī / eae / ea implōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego implōrārer
tū implōrārēris
is / ea / id implōrārētur
nōs implōrārēmur
vōs implōrārēminī
eī / eae / ea implōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū implōrāre
vōs implōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū implōrātor
is / ea / id implōrātor
eī / eae / ea implōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— implōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— implōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— implōrātum īrī
Participium perfectum
— implōrātus
Participium futūrum
— implōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary