HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← imperito — definition

Conjugation of imperito

Regular CEFR B2
[ɪmˈpɛ.rɪ.toː]

to command, govern, rule Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego imperitō
tū imperitās
is / ea / id imperitat
nōs imperitāmus
vōs imperitātis
eī / eae / ea imperitant
Indicātīvus imperfectum
ego imperitābam
tū imperitābās
is / ea / id imperitābat
nōs imperitābāmus
vōs imperitābātis
eī / eae / ea imperitābant
Indicātīvus futūrum
ego imperitābō
tū imperitābis
is / ea / id imperitābit
nōs imperitābimus
vōs imperitābitis
eī / eae / ea imperitābunt
Indicātīvus perfectum
ego imperitāvī
tū imperitāvistī
is / ea / id imperitāvit
nōs imperitāvimus
vōs imperitāvistis
eī / eae / ea imperitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego imperitāveram
tū imperitāverās
is / ea / id imperitāverat
nōs imperitāverāmus
vōs imperitāverātis
eī / eae / ea imperitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego imperitāverō
tū imperitāveris
is / ea / id imperitāverit
nōs imperitāverimus
vōs imperitāveritis
eī / eae / ea imperitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego imperitem
tū imperitēs
is / ea / id imperitet
nōs imperitēmus
vōs imperitētis
eī / eae / ea imperitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego imperitārem
tū imperitārēs
is / ea / id imperitāret
nōs imperitārēmus
vōs imperitārētis
eī / eae / ea imperitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego imperitāverim
tū imperitāverīs
is / ea / id imperitāverit
nōs imperitāverīmus
vōs imperitāverītis
eī / eae / ea imperitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego imperitāvissem
tū imperitāvissēs
is / ea / id imperitāvisset
nōs imperitāvissēmus
vōs imperitāvissētis
eī / eae / ea imperitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū imperitā
vōs imperitāte
Imperātīvus futūrum
tū imperitātō
is / ea / id imperitātō
vōs imperitātōte
eī / eae / ea imperitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— imperitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— imperitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— imperitātūrum esse
Participium praesēns
— imperitāns
Participium futūrum
— imperitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— imperitandī
Gerundium (datīvus)
— imperitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— imperitandum
Gerundium (ablātīvus)
— imperitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— imperitātum
Supīnum (ablātīvus)
— imperitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego imperitor
tū imperitāris
is / ea / id imperitātur
nōs imperitāmur
vōs imperitāminī
eī / eae / ea imperitantur
Indicātīvus imperfectum
ego imperitābar
tū imperitābāris
is / ea / id imperitābātur
nōs imperitābāmur
vōs imperitābāminī
eī / eae / ea imperitābantur
Indicātīvus futūrum
ego imperitābor
tū imperitāberis
is / ea / id imperitābitur
nōs imperitābimur
vōs imperitābiminī
eī / eae / ea imperitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego imperiter
tū imperitēris
is / ea / id imperitētur
nōs imperitēmur
vōs imperitēminī
eī / eae / ea imperitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego imperitārer
tū imperitārēris
is / ea / id imperitārētur
nōs imperitārēmur
vōs imperitārēminī
eī / eae / ea imperitārentur
Imperātīvus praesēns
tū imperitāre
vōs imperitāminī
Imperātīvus futūrum
tū imperitātor
is / ea / id imperitātor
eī / eae / ea imperitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— imperitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— imperitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— imperitātum īrī
Participium perfectum
— imperitātus
Participium futūrum
— imperitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary