Conjugation of impero
[ˈɪm.pɛ.roː]to command, give orders to, impose, demand Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | imperō |
| tū | imperās |
| is / ea / id | imperat |
| nōs | imperāmus |
| vōs | imperātis |
| eī / eae / ea | imperant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | imperābam |
| tū | imperābās |
| is / ea / id | imperābat |
| nōs | imperābāmus |
| vōs | imperābātis |
| eī / eae / ea | imperābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | imperābō |
| tū | imperābis |
| is / ea / id | imperābit |
| nōs | imperābimus |
| vōs | imperābitis |
| eī / eae / ea | imperābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | imperāvī |
| tū | imperāvistī |
| is / ea / id | imperāvit |
| nōs | imperāvimus |
| vōs | imperāvistis |
| eī / eae / ea | imperāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | imperāveram |
| tū | imperāverās |
| is / ea / id | imperāverat |
| nōs | imperāverāmus |
| vōs | imperāverātis |
| eī / eae / ea | imperāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | imperāverō |
| tū | imperāveris |
| is / ea / id | imperāverit |
| nōs | imperāverimus |
| vōs | imperāveritis |
| eī / eae / ea | imperāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | imperem |
| tū | imperēs |
| is / ea / id | imperet |
| nōs | imperēmus |
| vōs | imperētis |
| eī / eae / ea | imperent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | imperārem |
| tū | imperārēs |
| is / ea / id | imperāret |
| nōs | imperārēmus |
| vōs | imperārētis |
| eī / eae / ea | imperārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | imperāverim |
| tū | imperāverīs |
| is / ea / id | imperāverit |
| nōs | imperāverīmus |
| vōs | imperāverītis |
| eī / eae / ea | imperāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | imperāvissem |
| tū | imperāvissēs |
| is / ea / id | imperāvisset |
| nōs | imperāvissēmus |
| vōs | imperāvissētis |
| eī / eae / ea | imperāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | imperā |
| vōs | imperāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | imperātō |
| is / ea / id | imperātō |
| vōs | imperātōte |
| eī / eae / ea | imperantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | imperāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | imperāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | imperātūrum esse |
Participium praesēns
| — | imperāns |
Participium futūrum
| — | imperātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | imperandī |
Gerundium (datīvus)
| — | imperandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | imperandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | imperandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | imperātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | imperātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | imperor |
| tū | imperāris |
| is / ea / id | imperātur |
| nōs | imperāmur |
| vōs | imperāminī |
| eī / eae / ea | imperantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | imperābar |
| tū | imperābāris |
| is / ea / id | imperābātur |
| nōs | imperābāmur |
| vōs | imperābāminī |
| eī / eae / ea | imperābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | imperābor |
| tū | imperāberis |
| is / ea / id | imperābitur |
| nōs | imperābimur |
| vōs | imperābiminī |
| eī / eae / ea | imperābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | imperer |
| tū | imperēris |
| is / ea / id | imperētur |
| nōs | imperēmur |
| vōs | imperēminī |
| eī / eae / ea | imperentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | imperārer |
| tū | imperārēris |
| is / ea / id | imperārētur |
| nōs | imperārēmur |
| vōs | imperārēminī |
| eī / eae / ea | imperārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | imperāre |
| vōs | imperāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | imperātor |
| is / ea / id | imperātor |
| eī / eae / ea | imperantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | imperārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | imperātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | imperātum īrī |
Participium perfectum
| — | imperātus |
Participium futūrum
| — | imperandus |