HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← immitto — definition

Conjugation of immitto

Regular CEFR B1
[ɪmˈmɪt.toː]

to send, insert, introduce, into or against Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego immittō
tū immittis
is / ea / id immittit
nōs immittimus
vōs immittitis
eī / eae / ea immittunt
Indicātīvus imperfectum
ego immittēbam
tū immittēbās
is / ea / id immittēbat
nōs immittēbāmus
vōs immittēbātis
eī / eae / ea immittēbant
Indicātīvus futūrum
ego immittam
tū immittēs
is / ea / id immittet
nōs immittēmus
vōs immittētis
eī / eae / ea immittent
Indicātīvus perfectum
ego immīsī
tū immīsistī
is / ea / id immīsit
nōs immīsimus
vōs immīsistis
eī / eae / ea immīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego immīseram
tū immīserās
is / ea / id immīserat
nōs immīserāmus
vōs immīserātis
eī / eae / ea immīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego immīserō
tū immīseris
is / ea / id immīserit
nōs immīserimus
vōs immīseritis
eī / eae / ea immīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego immittam
tū immittās
is / ea / id immittat
nōs immittāmus
vōs immittātis
eī / eae / ea immittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego immitterem
tū immitterēs
is / ea / id immitteret
nōs immitterēmus
vōs immitterētis
eī / eae / ea immitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego immīserim
tū immīserīs
is / ea / id immīserit
nōs immīserīmus
vōs immīserītis
eī / eae / ea immīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego immīsissem
tū immīsissēs
is / ea / id immīsisset
nōs immīsissēmus
vōs immīsissētis
eī / eae / ea immīsissent
Imperātīvus praesēns
tū immitte
vōs immittite
Imperātīvus futūrum
tū immittitō
is / ea / id immittitō
vōs immittitōte
eī / eae / ea immittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— immittere
Īnfīnītīvus perfectum
— immīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— immissūrum esse
Participium praesēns
— immittēns
Participium futūrum
— immissūrus
Gerundium (genitīvus)
— immittendī
Gerundium (datīvus)
— immittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— immittendum
Gerundium (ablātīvus)
— immittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— immissum
Supīnum (ablātīvus)
— immissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego immittor
tū immitteris
is / ea / id immittitur
nōs immittimur
vōs immittiminī
eī / eae / ea immittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego immittēbar
tū immittēbāris
is / ea / id immittēbātur
nōs immittēbāmur
vōs immittēbāminī
eī / eae / ea immittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego immittar
tū immittēris
is / ea / id immittētur
nōs immittēmur
vōs immittēminī
eī / eae / ea immittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego immittar
tū immittāris
is / ea / id immittātur
nōs immittāmur
vōs immittāminī
eī / eae / ea immittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego immitterer
tū immitterēris
is / ea / id immitterētur
nōs immitterēmur
vōs immitterēminī
eī / eae / ea immitterentur
Imperātīvus praesēns
tū immittere
vōs immittiminī
Imperātīvus futūrum
tū immittitor
is / ea / id immittitor
eī / eae / ea immittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— immittī
Īnfīnītīvus perfectum
— immissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— immissum īrī
Participium perfectum
— immissus
Participium futūrum
— immittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary