HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← immisceo — definition

Conjugation of immisceo

Regular CEFR B2
[ɪmˈmɪs.ke.oː]

to join, unite or associate with; mingle (amongst) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego immisceō
tū immiscēs
is / ea / id immiscet
nōs immiscēmus
vōs immiscētis
eī / eae / ea immiscent
Indicātīvus imperfectum
ego immiscēbam
tū immiscēbās
is / ea / id immiscēbat
nōs immiscēbāmus
vōs immiscēbātis
eī / eae / ea immiscēbant
Indicātīvus futūrum
ego immiscēbō
tū immiscēbis
is / ea / id immiscēbit
nōs immiscēbimus
vōs immiscēbitis
eī / eae / ea immiscēbunt
Indicātīvus perfectum
ego immiscuī
tū immiscuistī
is / ea / id immiscuit
nōs immiscuimus
vōs immiscuistis
eī / eae / ea immiscuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego immiscueram
tū immiscuerās
is / ea / id immiscuerat
nōs immiscuerāmus
vōs immiscuerātis
eī / eae / ea immiscuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego immiscuerō
tū immiscueris
is / ea / id immiscuerit
nōs immiscuerimus
vōs immiscueritis
eī / eae / ea immiscuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego immisceam
tū immisceās
is / ea / id immisceat
nōs immisceāmus
vōs immisceātis
eī / eae / ea immisceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego immiscērem
tū immiscērēs
is / ea / id immiscēret
nōs immiscērēmus
vōs immiscērētis
eī / eae / ea immiscērent
Coniūnctīvus perfectum
ego immiscuerim
tū immiscuerīs
is / ea / id immiscuerit
nōs immiscuerīmus
vōs immiscuerītis
eī / eae / ea immiscuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego immiscuissem
tū immiscuissēs
is / ea / id immiscuisset
nōs immiscuissēmus
vōs immiscuissētis
eī / eae / ea immiscuissent
Imperātīvus praesēns
tū immiscē
vōs immiscēte
Imperātīvus futūrum
tū immiscētō
is / ea / id immiscētō
vōs immiscētōte
eī / eae / ea immiscentō
Īnfīnītīvus praesēns
— immiscēre
Īnfīnītīvus perfectum
— immiscuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— immixtūrum esse
Participium praesēns
— immiscēns
Participium futūrum
— immixtūrus
Gerundium (genitīvus)
— immiscendī
Gerundium (datīvus)
— immiscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— immiscendum
Gerundium (ablātīvus)
— immiscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— immixtum
Supīnum (ablātīvus)
— immixtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego immisceor
tū immiscēris
is / ea / id immiscētur
nōs immiscēmur
vōs immiscēminī
eī / eae / ea immiscentur
Indicātīvus imperfectum
ego immiscēbar
tū immiscēbāris
is / ea / id immiscēbātur
nōs immiscēbāmur
vōs immiscēbāminī
eī / eae / ea immiscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego immiscēbor
tū immiscēberis
is / ea / id immiscēbitur
nōs immiscēbimur
vōs immiscēbiminī
eī / eae / ea immiscēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego immiscear
tū immisceāris
is / ea / id immisceātur
nōs immisceāmur
vōs immisceāminī
eī / eae / ea immisceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego immiscērer
tū immiscērēris
is / ea / id immiscērētur
nōs immiscērēmur
vōs immiscērēminī
eī / eae / ea immiscērentur
Imperātīvus praesēns
tū immiscēre
vōs immiscēminī
Imperātīvus futūrum
tū immiscētor
is / ea / id immiscētor
eī / eae / ea immiscentor
Īnfīnītīvus praesēns
— immiscērī
Īnfīnītīvus perfectum
— immixtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— immixtum īrī
Participium perfectum
— immixtus
Participium futūrum
— immiscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary