HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← imbrico — definition

Conjugation of imbrico

Regular CEFR B1
[ˈɪm.brɪ.koː]

to cover with pantiles Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego imbricō
tū imbricās
is / ea / id imbricat
nōs imbricāmus
vōs imbricātis
eī / eae / ea imbricant
Indicātīvus imperfectum
ego imbricābam
tū imbricābās
is / ea / id imbricābat
nōs imbricābāmus
vōs imbricābātis
eī / eae / ea imbricābant
Indicātīvus futūrum
ego imbricābō
tū imbricābis
is / ea / id imbricābit
nōs imbricābimus
vōs imbricābitis
eī / eae / ea imbricābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego imbricem
tū imbricēs
is / ea / id imbricet
nōs imbricēmus
vōs imbricētis
eī / eae / ea imbricent
Coniūnctīvus imperfectum
ego imbricārem
tū imbricārēs
is / ea / id imbricāret
nōs imbricārēmus
vōs imbricārētis
eī / eae / ea imbricārent
Imperātīvus praesēns
tū imbricā
vōs imbricāte
Imperātīvus futūrum
tū imbricātō
is / ea / id imbricātō
vōs imbricātōte
eī / eae / ea imbricantō
Īnfīnītīvus praesēns
— imbricāre
Īnfīnītīvus perfectum
— imbricātūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— imbricātūrum esse
Participium praesēns
— imbricāns
Participium futūrum
— imbricātūrus
Gerundium (genitīvus)
— imbricandī
Gerundium (datīvus)
— imbricandō
Gerundium (accūsātīvus)
— imbricandum
Gerundium (ablātīvus)
— imbricandō
Supīnum (accūsātīvus)
— imbricātum
Supīnum (ablātīvus)
— imbricātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego imbricor
tū imbricāris
is / ea / id imbricātur
nōs imbricāmur
vōs imbricāminī
eī / eae / ea imbricantur
Indicātīvus imperfectum
ego imbricābar
tū imbricābāris
is / ea / id imbricābātur
nōs imbricābāmur
vōs imbricābāminī
eī / eae / ea imbricābantur
Indicātīvus futūrum
ego imbricābor
tū imbricāberis
is / ea / id imbricābitur
nōs imbricābimur
vōs imbricābiminī
eī / eae / ea imbricābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego imbricer
tū imbricēris
is / ea / id imbricētur
nōs imbricēmur
vōs imbricēminī
eī / eae / ea imbricentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego imbricārer
tū imbricārēris
is / ea / id imbricārētur
nōs imbricārēmur
vōs imbricārēminī
eī / eae / ea imbricārentur
Imperātīvus praesēns
tū imbricāre
vōs imbricāminī
Imperātīvus futūrum
tū imbricātor
is / ea / id imbricātor
eī / eae / ea imbricantor
Īnfīnītīvus praesēns
— imbricārī
Īnfīnītīvus perfectum
— imbricātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— imbricātum īrī
Participium perfectum
— imbricātus
Participium futūrum
— imbricandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary