HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← illecto — definition

Conjugation of illecto

Regular CEFR B1
[ɪlˈlɛk.toː]

dative/ablative masculine/neuter singular of illectus (“enticed, seduced”) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego illectō
tū illectās
is / ea / id illectat
nōs illectāmus
vōs illectātis
eī / eae / ea illectant
Indicātīvus imperfectum
ego illectābam
tū illectābās
is / ea / id illectābat
nōs illectābāmus
vōs illectābātis
eī / eae / ea illectābant
Indicātīvus futūrum
ego illectābō
tū illectābis
is / ea / id illectābit
nōs illectābimus
vōs illectābitis
eī / eae / ea illectābunt
Indicātīvus perfectum
ego illectāvī
tū illectāvistī
is / ea / id illectāvit
nōs illectāvimus
vōs illectāvistis
eī / eae / ea illectāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego illectāveram
tū illectāverās
is / ea / id illectāverat
nōs illectāverāmus
vōs illectāverātis
eī / eae / ea illectāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego illectāverō
tū illectāveris
is / ea / id illectāverit
nōs illectāverimus
vōs illectāveritis
eī / eae / ea illectāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego illectem
tū illectēs
is / ea / id illectet
nōs illectēmus
vōs illectētis
eī / eae / ea illectent
Coniūnctīvus imperfectum
ego illectārem
tū illectārēs
is / ea / id illectāret
nōs illectārēmus
vōs illectārētis
eī / eae / ea illectārent
Coniūnctīvus perfectum
ego illectāverim
tū illectāverīs
is / ea / id illectāverit
nōs illectāverīmus
vōs illectāverītis
eī / eae / ea illectāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego illectāvissem
tū illectāvissēs
is / ea / id illectāvisset
nōs illectāvissēmus
vōs illectāvissētis
eī / eae / ea illectāvissent
Imperātīvus praesēns
tū illectā
vōs illectāte
Imperātīvus futūrum
tū illectātō
is / ea / id illectātō
vōs illectātōte
eī / eae / ea illectantō
Īnfīnītīvus praesēns
— illectāre
Īnfīnītīvus perfectum
— illectāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— illectātūrum esse
Participium praesēns
— illectāns
Participium futūrum
— illectātūrus
Gerundium (genitīvus)
— illectandī
Gerundium (datīvus)
— illectandō
Gerundium (accūsātīvus)
— illectandum
Gerundium (ablātīvus)
— illectandō
Supīnum (accūsātīvus)
— illectātum
Supīnum (ablātīvus)
— illectātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego illector
tū illectāris
is / ea / id illectātur
nōs illectāmur
vōs illectāminī
eī / eae / ea illectantur
Indicātīvus imperfectum
ego illectābar
tū illectābāris
is / ea / id illectābātur
nōs illectābāmur
vōs illectābāminī
eī / eae / ea illectābantur
Indicātīvus futūrum
ego illectābor
tū illectāberis
is / ea / id illectābitur
nōs illectābimur
vōs illectābiminī
eī / eae / ea illectābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego illecter
tū illectēris
is / ea / id illectētur
nōs illectēmur
vōs illectēminī
eī / eae / ea illectentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego illectārer
tū illectārēris
is / ea / id illectārētur
nōs illectārēmur
vōs illectārēminī
eī / eae / ea illectārentur
Imperātīvus praesēns
tū illectāre
vōs illectāminī
Imperātīvus futūrum
tū illectātor
is / ea / id illectātor
eī / eae / ea illectantor
Īnfīnītīvus praesēns
— illectārī
Īnfīnītīvus perfectum
— illectātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— illectātum īrī
Participium perfectum
— illectātus
Participium futūrum
— illectandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary