HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ignoro — definition

Conjugation of ignoro

Regular CEFR B1
[ɪŋˈnoː.roː]

first-person singular future perfect active indicative of ignōscō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ignōrō
tū ignōrās
is / ea / id ignōrat
nōs ignōrāmus
vōs ignōrātis
eī / eae / ea ignōrant
Indicātīvus imperfectum
ego ignōrābam
tū ignōrābās
is / ea / id ignōrābat
nōs ignōrābāmus
vōs ignōrābātis
eī / eae / ea ignōrābant
Indicātīvus futūrum
ego ignōrābō
tū ignōrābis
is / ea / id ignōrābit
nōs ignōrābimus
vōs ignōrābitis
eī / eae / ea ignōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego ignōrāvī
tū ignōrāvistī
is / ea / id ignōrāvit
nōs ignōrāvimus
vōs ignōrāvistis
eī / eae / ea ignōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ignōrāveram
tū ignōrāverās
is / ea / id ignōrāverat
nōs ignōrāverāmus
vōs ignōrāverātis
eī / eae / ea ignōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ignōrāverō
tū ignōrāveris
is / ea / id ignōrāverit
nōs ignōrāverimus
vōs ignōrāveritis
eī / eae / ea ignōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ignōrem
tū ignōrēs
is / ea / id ignōret
nōs ignōrēmus
vōs ignōrētis
eī / eae / ea ignōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ignōrārem
tū ignōrārēs
is / ea / id ignōrāret
nōs ignōrārēmus
vōs ignōrārētis
eī / eae / ea ignōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ignōrāverim
tū ignōrāverīs
is / ea / id ignōrāverit
nōs ignōrāverīmus
vōs ignōrāverītis
eī / eae / ea ignōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ignōrāvissem
tū ignōrāvissēs
is / ea / id ignōrāvisset
nōs ignōrāvissēmus
vōs ignōrāvissētis
eī / eae / ea ignōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ignōrā
vōs ignōrāte
Imperātīvus futūrum
tū ignōrātō
is / ea / id ignōrātō
vōs ignōrātōte
eī / eae / ea ignōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ignōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ignōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ignōrātūrum esse
Participium praesēns
— ignōrāns
Participium futūrum
— ignōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ignōrandī
Gerundium (datīvus)
— ignōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ignōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— ignōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ignōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— ignōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ignōror
tū ignōrāris
is / ea / id ignōrātur
nōs ignōrāmur
vōs ignōrāminī
eī / eae / ea ignōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego ignōrābar
tū ignōrābāris
is / ea / id ignōrābātur
nōs ignōrābāmur
vōs ignōrābāminī
eī / eae / ea ignōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego ignōrābor
tū ignōrāberis
is / ea / id ignōrābitur
nōs ignōrābimur
vōs ignōrābiminī
eī / eae / ea ignōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ignōrer
tū ignōrēris
is / ea / id ignōrētur
nōs ignōrēmur
vōs ignōrēminī
eī / eae / ea ignōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ignōrārer
tū ignōrārēris
is / ea / id ignōrārētur
nōs ignōrārēmur
vōs ignōrārēminī
eī / eae / ea ignōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū ignōrāre
vōs ignōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū ignōrātor
is / ea / id ignōrātor
eī / eae / ea ignōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ignōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ignōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ignōrātum īrī
Participium perfectum
— ignōrātus
Participium futūrum
— ignōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary