HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ignio — definition

Conjugation of ignio

Regular CEFR B1
[ˈɪŋ.ni.oː]

to ignite, set on fire Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego igniō
tū ignīs
is / ea / id ignit
nōs ignīmus
vōs ignītis
eī / eae / ea igniunt
Indicātīvus imperfectum
ego igniēbam
tū igniēbās
is / ea / id igniēbat
nōs igniēbāmus
vōs igniēbātis
eī / eae / ea igniēbant
Indicātīvus futūrum
ego igniam
tū igniēs
is / ea / id igniet
nōs igniēmus
vōs igniētis
eī / eae / ea ignient
Indicātīvus perfectum
ego ignīvī
tū ignīvistī
is / ea / id ignīvit
nōs ignīvimus
vōs ignīvistis
eī / eae / ea ignīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ignīveram
tū ignīverās
is / ea / id ignīverat
nōs ignīverāmus
vōs ignīverātis
eī / eae / ea ignīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ignīverō
tū ignīveris
is / ea / id ignīverit
nōs ignīverimus
vōs ignīveritis
eī / eae / ea ignīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego igniam
tū igniās
is / ea / id igniat
nōs igniāmus
vōs igniātis
eī / eae / ea igniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ignīrem
tū ignīrēs
is / ea / id ignīret
nōs ignīrēmus
vōs ignīrētis
eī / eae / ea ignīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego ignīverim
tū ignīverīs
is / ea / id ignīverit
nōs ignīverīmus
vōs ignīverītis
eī / eae / ea ignīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ignīvissem
tū ignīvissēs
is / ea / id ignīvisset
nōs ignīvissēmus
vōs ignīvissētis
eī / eae / ea ignīvissent
Imperātīvus praesēns
tū ignī
vōs ignīte
Imperātīvus futūrum
tū ignītō
is / ea / id ignītō
vōs ignītōte
eī / eae / ea igniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ignīre
Īnfīnītīvus perfectum
— ignīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ignītūrum esse
Participium praesēns
— igniēns
Participium futūrum
— ignītūrus
Gerundium (genitīvus)
— igniendī
Gerundium (datīvus)
— igniendō
Gerundium (accūsātīvus)
— igniendum
Gerundium (ablātīvus)
— igniendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ignītum
Supīnum (ablātīvus)
— ignītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ignior
tū ignīris
is / ea / id ignītur
nōs ignīmur
vōs ignīminī
eī / eae / ea igniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego igniēbar
tū igniēbāris
is / ea / id igniēbātur
nōs igniēbāmur
vōs igniēbāminī
eī / eae / ea igniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego igniar
tū igniēris
is / ea / id igniētur
nōs igniēmur
vōs igniēminī
eī / eae / ea ignientur
Coniūnctīvus praesēns
ego igniar
tū igniāris
is / ea / id igniātur
nōs igniāmur
vōs igniāminī
eī / eae / ea igniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ignīrer
tū ignīrēris
is / ea / id ignīrētur
nōs ignīrēmur
vōs ignīrēminī
eī / eae / ea ignīrentur
Imperātīvus praesēns
tū ignīre
vōs ignīminī
Imperātīvus futūrum
tū ignītor
is / ea / id ignītor
eī / eae / ea igniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ignīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— ignītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ignītum īrī
Participium perfectum
— ignītus
Participium futūrum
— igniendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary