HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← iento — definition

Conjugation of iento

Regular CEFR B1
[ˈjɛn.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ientō
tū ientās
is / ea / id ientat
nōs ientāmus
vōs ientātis
eī / eae / ea ientant
Indicātīvus imperfectum
ego ientābam
tū ientābās
is / ea / id ientābat
nōs ientābāmus
vōs ientābātis
eī / eae / ea ientābant
Indicātīvus futūrum
ego ientābō
tū ientābis
is / ea / id ientābit
nōs ientābimus
vōs ientābitis
eī / eae / ea ientābunt
Indicātīvus perfectum
ego ientāvī
tū ientāvistī
is / ea / id ientāvit
nōs ientāvimus
vōs ientāvistis
eī / eae / ea ientāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ientāveram
tū ientāverās
is / ea / id ientāverat
nōs ientāverāmus
vōs ientāverātis
eī / eae / ea ientāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ientāverō
tū ientāveris
is / ea / id ientāverit
nōs ientāverimus
vōs ientāveritis
eī / eae / ea ientāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ientem
tū ientēs
is / ea / id ientet
nōs ientēmus
vōs ientētis
eī / eae / ea ientent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ientārem
tū ientārēs
is / ea / id ientāret
nōs ientārēmus
vōs ientārētis
eī / eae / ea ientārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ientāverim
tū ientāverīs
is / ea / id ientāverit
nōs ientāverīmus
vōs ientāverītis
eī / eae / ea ientāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ientāvissem
tū ientāvissēs
is / ea / id ientāvisset
nōs ientāvissēmus
vōs ientāvissētis
eī / eae / ea ientāvissent
Imperātīvus praesēns
tū ientā
vōs ientāte
Imperātīvus futūrum
tū ientātō
is / ea / id ientātō
vōs ientātōte
eī / eae / ea ientantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ientāre
Īnfīnītīvus perfectum
— ientāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ientātūrum esse
Participium praesēns
— ientāns
Participium futūrum
— ientātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ientandī
Gerundium (datīvus)
— ientandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ientandum
Gerundium (ablātīvus)
— ientandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ientātum
Supīnum (ablātīvus)
— ientātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ientor
tū ientāris
is / ea / id ientātur
nōs ientāmur
vōs ientāminī
eī / eae / ea ientantur
Indicātīvus imperfectum
ego ientābar
tū ientābāris
is / ea / id ientābātur
nōs ientābāmur
vōs ientābāminī
eī / eae / ea ientābantur
Indicātīvus futūrum
ego ientābor
tū ientāberis
is / ea / id ientābitur
nōs ientābimur
vōs ientābiminī
eī / eae / ea ientābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ienter
tū ientēris
is / ea / id ientētur
nōs ientēmur
vōs ientēminī
eī / eae / ea iententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ientārer
tū ientārēris
is / ea / id ientārētur
nōs ientārēmur
vōs ientārēminī
eī / eae / ea ientārentur
Imperātīvus praesēns
tū ientāre
vōs ientāminī
Imperātīvus futūrum
tū ientātor
is / ea / id ientātor
eī / eae / ea ientantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ientārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ientātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ientātum īrī
Participium perfectum
— ientātus
Participium futūrum
— ientandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary