HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← iacto — definition

Conjugation of iacto

Regular CEFR B1
[ˈjak.toː]

to boast, act conceitedly, be officious, show off, display, parade, throw one’s weight around, make oneself conspicuous, flaunt oneself Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego iactō
tū iactās
is / ea / id iactat
nōs iactāmus
vōs iactātis
eī / eae / ea iactant
Indicātīvus imperfectum
ego iactābam
tū iactābās
is / ea / id iactābat
nōs iactābāmus
vōs iactābātis
eī / eae / ea iactābant
Indicātīvus futūrum
ego iactābō
tū iactābis
is / ea / id iactābit
nōs iactābimus
vōs iactābitis
eī / eae / ea iactābunt
Indicātīvus perfectum
ego iactāvī
tū iactāvistī
is / ea / id iactāvit
nōs iactāvimus
vōs iactāvistis
eī / eae / ea iactāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego iactāveram
tū iactāverās
is / ea / id iactāverat
nōs iactāverāmus
vōs iactāverātis
eī / eae / ea iactāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego iactāverō
tū iactāveris
is / ea / id iactāverit
nōs iactāverimus
vōs iactāveritis
eī / eae / ea iactāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego iactem
tū iactēs
is / ea / id iactet
nōs iactēmus
vōs iactētis
eī / eae / ea iactent
Coniūnctīvus imperfectum
ego iactārem
tū iactārēs
is / ea / id iactāret
nōs iactārēmus
vōs iactārētis
eī / eae / ea iactārent
Coniūnctīvus perfectum
ego iactāverim
tū iactāverīs
is / ea / id iactāverit
nōs iactāverīmus
vōs iactāverītis
eī / eae / ea iactāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego iactāvissem
tū iactāvissēs
is / ea / id iactāvisset
nōs iactāvissēmus
vōs iactāvissētis
eī / eae / ea iactāvissent
Imperātīvus praesēns
tū iactā
vōs iactāte
Imperātīvus futūrum
tū iactātō
is / ea / id iactātō
vōs iactātōte
eī / eae / ea iactantō
Īnfīnītīvus praesēns
— iactāre
Īnfīnītīvus perfectum
— iactāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— iactātūrum esse
Participium praesēns
— iactāns
Participium futūrum
— iactātūrus
Gerundium (genitīvus)
— iactandī
Gerundium (datīvus)
— iactandō
Gerundium (accūsātīvus)
— iactandum
Gerundium (ablātīvus)
— iactandō
Supīnum (accūsātīvus)
— iactātum
Supīnum (ablātīvus)
— iactātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego iactor
tū iactāris
is / ea / id iactātur
nōs iactāmur
vōs iactāminī
eī / eae / ea iactantur
Indicātīvus imperfectum
ego iactābar
tū iactābāris
is / ea / id iactābātur
nōs iactābāmur
vōs iactābāminī
eī / eae / ea iactābantur
Indicātīvus futūrum
ego iactābor
tū iactāberis
is / ea / id iactābitur
nōs iactābimur
vōs iactābiminī
eī / eae / ea iactābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego iacter
tū iactēris
is / ea / id iactētur
nōs iactēmur
vōs iactēminī
eī / eae / ea iactentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego iactārer
tū iactārēris
is / ea / id iactārētur
nōs iactārēmur
vōs iactārēminī
eī / eae / ea iactārentur
Imperātīvus praesēns
tū iactāre
vōs iactāminī
Imperātīvus futūrum
tū iactātor
is / ea / id iactātor
eī / eae / ea iactantor
Īnfīnītīvus praesēns
— iactārī
Īnfīnītīvus perfectum
— iactātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— iactātum īrī
Participium perfectum
— iactātus
Participium futūrum
— iactandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary