HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← iudico — definition

Conjugation of iudico

Regular CEFR B1
[ˈjuː.dɪ.koː]

to examine judicially, judge, pass judgement, decide; condemn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego iūdicō
tū iūdicās
is / ea / id iūdicat
nōs iūdicāmus
vōs iūdicātis
eī / eae / ea iūdicant
Indicātīvus imperfectum
ego iūdicābam
tū iūdicābās
is / ea / id iūdicābat
nōs iūdicābāmus
vōs iūdicābātis
eī / eae / ea iūdicābant
Indicātīvus futūrum
ego iūdicābō
tū iūdicābis
is / ea / id iūdicābit
nōs iūdicābimus
vōs iūdicābitis
eī / eae / ea iūdicābunt
Indicātīvus perfectum
ego iūdicāvī
tū iūdicāvistī
is / ea / id iūdicāvit
nōs iūdicāvimus
vōs iūdicāvistis
eī / eae / ea iūdicāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego iūdicāveram
tū iūdicāverās
is / ea / id iūdicāverat
nōs iūdicāverāmus
vōs iūdicāverātis
eī / eae / ea iūdicāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego iūdicāverō
tū iūdicāveris
is / ea / id iūdicāverit
nōs iūdicāverimus
vōs iūdicāveritis
eī / eae / ea iūdicāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego iūdicem
tū iūdicēs
is / ea / id iūdicet
nōs iūdicēmus
vōs iūdicētis
eī / eae / ea iūdicent
Coniūnctīvus imperfectum
ego iūdicārem
tū iūdicārēs
is / ea / id iūdicāret
nōs iūdicārēmus
vōs iūdicārētis
eī / eae / ea iūdicārent
Coniūnctīvus perfectum
ego iūdicāverim
tū iūdicāverīs
is / ea / id iūdicāverit
nōs iūdicāverīmus
vōs iūdicāverītis
eī / eae / ea iūdicāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego iūdicāvissem
tū iūdicāvissēs
is / ea / id iūdicāvisset
nōs iūdicāvissēmus
vōs iūdicāvissētis
eī / eae / ea iūdicāvissent
Imperātīvus praesēns
tū iūdicā
vōs iūdicāte
Imperātīvus futūrum
tū iūdicātō
is / ea / id iūdicātō
vōs iūdicātōte
eī / eae / ea iūdicantō
Īnfīnītīvus praesēns
— iūdicāre
Īnfīnītīvus perfectum
— iūdicāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— iūdicātūrum esse
Participium praesēns
— iūdicāns
Participium futūrum
— iūdicātūrus
Gerundium (genitīvus)
— iūdicandī
Gerundium (datīvus)
— iūdicandō
Gerundium (accūsātīvus)
— iūdicandum
Gerundium (ablātīvus)
— iūdicandō
Supīnum (accūsātīvus)
— iūdicātum
Supīnum (ablātīvus)
— iūdicātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego iūdicor
tū iūdicāris
is / ea / id iūdicātur
nōs iūdicāmur
vōs iūdicāminī
eī / eae / ea iūdicantur
Indicātīvus imperfectum
ego iūdicābar
tū iūdicābāris
is / ea / id iūdicābātur
nōs iūdicābāmur
vōs iūdicābāminī
eī / eae / ea iūdicābantur
Indicātīvus futūrum
ego iūdicābor
tū iūdicāberis
is / ea / id iūdicābitur
nōs iūdicābimur
vōs iūdicābiminī
eī / eae / ea iūdicābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego iūdicer
tū iūdicēris
is / ea / id iūdicētur
nōs iūdicēmur
vōs iūdicēminī
eī / eae / ea iūdicentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego iūdicārer
tū iūdicārēris
is / ea / id iūdicārētur
nōs iūdicārēmur
vōs iūdicārēminī
eī / eae / ea iūdicārentur
Imperātīvus praesēns
tū iūdicāre
vōs iūdicāminī
Imperātīvus futūrum
tū iūdicātor
is / ea / id iūdicātor
eī / eae / ea iūdicantor
Īnfīnītīvus praesēns
— iūdicārī
Īnfīnītīvus perfectum
— iūdicātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— iūdicātum īrī
Participium perfectum
— iūdicātus
Participium futūrum
— iūdicandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary