HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← humo — definition

Conjugation of humo

Regular CEFR B1
[ˈhʊ.moː]

to perform funeral rites Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego humō
tū humās
is / ea / id humat
nōs humāmus
vōs humātis
eī / eae / ea humant
Indicātīvus imperfectum
ego humābam
tū humābās
is / ea / id humābat
nōs humābāmus
vōs humābātis
eī / eae / ea humābant
Indicātīvus futūrum
ego humābō
tū humābis
is / ea / id humābit
nōs humābimus
vōs humābitis
eī / eae / ea humābunt
Indicātīvus perfectum
ego humāvī
tū humāvistī
is / ea / id humāvit
nōs humāvimus
vōs humāvistis
eī / eae / ea humāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego humāveram
tū humāverās
is / ea / id humāverat
nōs humāverāmus
vōs humāverātis
eī / eae / ea humāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego humāverō
tū humāveris
is / ea / id humāverit
nōs humāverimus
vōs humāveritis
eī / eae / ea humāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego humem
tū humēs
is / ea / id humet
nōs humēmus
vōs humētis
eī / eae / ea hument
Coniūnctīvus imperfectum
ego humārem
tū humārēs
is / ea / id humāret
nōs humārēmus
vōs humārētis
eī / eae / ea humārent
Coniūnctīvus perfectum
ego humāverim
tū humāverīs
is / ea / id humāverit
nōs humāverīmus
vōs humāverītis
eī / eae / ea humāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego humāvissem
tū humāvissēs
is / ea / id humāvisset
nōs humāvissēmus
vōs humāvissētis
eī / eae / ea humāvissent
Imperātīvus praesēns
tū humā
vōs humāte
Imperātīvus futūrum
tū humātō
is / ea / id humātō
vōs humātōte
eī / eae / ea humantō
Īnfīnītīvus praesēns
— humāre
Īnfīnītīvus perfectum
— humāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— humātūrum esse
Participium praesēns
— humāns
Participium futūrum
— humātūrus
Gerundium (genitīvus)
— humandī
Gerundium (datīvus)
— humandō
Gerundium (accūsātīvus)
— humandum
Gerundium (ablātīvus)
— humandō
Supīnum (accūsātīvus)
— humātum
Supīnum (ablātīvus)
— humātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego humor
tū humāris
is / ea / id humātur
nōs humāmur
vōs humāminī
eī / eae / ea humantur
Indicātīvus imperfectum
ego humābar
tū humābāris
is / ea / id humābātur
nōs humābāmur
vōs humābāminī
eī / eae / ea humābantur
Indicātīvus futūrum
ego humābor
tū humāberis
is / ea / id humābitur
nōs humābimur
vōs humābiminī
eī / eae / ea humābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego humer
tū humēris
is / ea / id humētur
nōs humēmur
vōs humēminī
eī / eae / ea humentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego humārer
tū humārēris
is / ea / id humārētur
nōs humārēmur
vōs humārēminī
eī / eae / ea humārentur
Imperātīvus praesēns
tū humāre
vōs humāminī
Imperātīvus futūrum
tū humātor
is / ea / id humātor
eī / eae / ea humantor
Īnfīnītīvus praesēns
— humārī
Īnfīnītīvus perfectum
— humātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— humātum īrī
Participium perfectum
— humātus
Participium futūrum
— humandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary