HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← hilaro — definition

Conjugation of hilaro

Regular CEFR B1
[ˈhɪ.ɫa.roː]

to gladden, cheer, make cheerful Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego hilarō
tū hilarās
is / ea / id hilarat
nōs hilarāmus
vōs hilarātis
eī / eae / ea hilarant
Indicātīvus imperfectum
ego hilarābam
tū hilarābās
is / ea / id hilarābat
nōs hilarābāmus
vōs hilarābātis
eī / eae / ea hilarābant
Indicātīvus futūrum
ego hilarābō
tū hilarābis
is / ea / id hilarābit
nōs hilarābimus
vōs hilarābitis
eī / eae / ea hilarābunt
Indicātīvus perfectum
ego hilarāvī
tū hilarāvistī
is / ea / id hilarāvit
nōs hilarāvimus
vōs hilarāvistis
eī / eae / ea hilarāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego hilarāveram
tū hilarāverās
is / ea / id hilarāverat
nōs hilarāverāmus
vōs hilarāverātis
eī / eae / ea hilarāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego hilarāverō
tū hilarāveris
is / ea / id hilarāverit
nōs hilarāverimus
vōs hilarāveritis
eī / eae / ea hilarāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego hilarem
tū hilarēs
is / ea / id hilaret
nōs hilarēmus
vōs hilarētis
eī / eae / ea hilarent
Coniūnctīvus imperfectum
ego hilarārem
tū hilarārēs
is / ea / id hilarāret
nōs hilarārēmus
vōs hilarārētis
eī / eae / ea hilarārent
Coniūnctīvus perfectum
ego hilarāverim
tū hilarāverīs
is / ea / id hilarāverit
nōs hilarāverīmus
vōs hilarāverītis
eī / eae / ea hilarāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego hilarāvissem
tū hilarāvissēs
is / ea / id hilarāvisset
nōs hilarāvissēmus
vōs hilarāvissētis
eī / eae / ea hilarāvissent
Imperātīvus praesēns
tū hilarā
vōs hilarāte
Imperātīvus futūrum
tū hilarātō
is / ea / id hilarātō
vōs hilarātōte
eī / eae / ea hilarantō
Īnfīnītīvus praesēns
— hilarāre
Īnfīnītīvus perfectum
— hilarāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— hilarātūrum esse
Participium praesēns
— hilarāns
Participium futūrum
— hilarātūrus
Gerundium (genitīvus)
— hilarandī
Gerundium (datīvus)
— hilarandō
Gerundium (accūsātīvus)
— hilarandum
Gerundium (ablātīvus)
— hilarandō
Supīnum (accūsātīvus)
— hilarātum
Supīnum (ablātīvus)
— hilarātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego hilaror
tū hilarāris
is / ea / id hilarātur
nōs hilarāmur
vōs hilarāminī
eī / eae / ea hilarantur
Indicātīvus imperfectum
ego hilarābar
tū hilarābāris
is / ea / id hilarābātur
nōs hilarābāmur
vōs hilarābāminī
eī / eae / ea hilarābantur
Indicātīvus futūrum
ego hilarābor
tū hilarāberis
is / ea / id hilarābitur
nōs hilarābimur
vōs hilarābiminī
eī / eae / ea hilarābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego hilarer
tū hilarēris
is / ea / id hilarētur
nōs hilarēmur
vōs hilarēminī
eī / eae / ea hilarentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego hilarārer
tū hilarārēris
is / ea / id hilarārētur
nōs hilarārēmur
vōs hilarārēminī
eī / eae / ea hilarārentur
Imperātīvus praesēns
tū hilarāre
vōs hilarāminī
Imperātīvus futūrum
tū hilarātor
is / ea / id hilarātor
eī / eae / ea hilarantor
Īnfīnītīvus praesēns
— hilarārī
Īnfīnītīvus perfectum
— hilarātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— hilarātum īrī
Participium perfectum
— hilarātus
Participium futūrum
— hilarandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary