Conjugation of graecor
[ˈɡrae̯.kɔr]to imitate the Greeks, live in the Greek manner Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | graecor |
| tū | graecāris |
| is / ea / id | graecātur |
| nōs | graecāmur |
| vōs | graecāminī |
| eī / eae / ea | graecantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | graecābar |
| tū | graecābāris |
| is / ea / id | graecābātur |
| nōs | graecābāmur |
| vōs | graecābāminī |
| eī / eae / ea | graecābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | graecābor |
| tū | graecāberis |
| is / ea / id | graecābitur |
| nōs | graecābimur |
| vōs | graecābiminī |
| eī / eae / ea | graecābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | graecer |
| tū | graecēris |
| is / ea / id | graecētur |
| nōs | graecēmur |
| vōs | graecēminī |
| eī / eae / ea | graecentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | graecārer |
| tū | graecārēris |
| is / ea / id | graecārētur |
| nōs | graecārēmur |
| vōs | graecārēminī |
| eī / eae / ea | graecārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | graecāre |
| vōs | graecāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | graecātor |
| is / ea / id | graecātor |
| eī / eae / ea | graecantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | graecārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | graecātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | graecātūrum esse |
Participium praesēns
| — | graecāns |
Participium futūrum
| — | graecātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | graecandī |
Gerundium (datīvus)
| — | graecandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | graecandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | graecandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | graecātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | graecātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | graecandus |