Conjugation of gigno
/[ˈɡɪŋ.noː]/to bring forth as a fruit of oneself: to bear, to beget, to engender, to give birth to Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | gignō |
| tū | gignis |
| is / ea / id | gignit |
| nōs | gignimus |
| vōs | gignitis |
| eī / eae / ea | gignunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | gignēbam |
| tū | gignēbās |
| is / ea / id | gignēbat |
| nōs | gignēbāmus |
| vōs | gignēbātis |
| eī / eae / ea | gignēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | gignam |
| tū | gignēs |
| is / ea / id | gignet |
| nōs | gignēmus |
| vōs | gignētis |
| eī / eae / ea | gignent |
Indicātīvus perfectum
| ego | genuī |
| tū | genuistī |
| is / ea / id | genuit |
| nōs | genuimus |
| vōs | genuistis |
| eī / eae / ea | genuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | genueram |
| tū | genuerās |
| is / ea / id | genuerat |
| nōs | genuerāmus |
| vōs | genuerātis |
| eī / eae / ea | genuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | genuerō |
| tū | genueris |
| is / ea / id | genuerit |
| nōs | genuerimus |
| vōs | genueritis |
| eī / eae / ea | genuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | gignam |
| tū | gignās |
| is / ea / id | gignat |
| nōs | gignāmus |
| vōs | gignātis |
| eī / eae / ea | gignant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | gignerem |
| tū | gignerēs |
| is / ea / id | gigneret |
| nōs | gignerēmus |
| vōs | gignerētis |
| eī / eae / ea | gignerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | genuerim |
| tū | genuerīs |
| is / ea / id | genuerit |
| nōs | genuerīmus |
| vōs | genuerītis |
| eī / eae / ea | genuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | genuissem |
| tū | genuissēs |
| is / ea / id | genuisset |
| nōs | genuissēmus |
| vōs | genuissētis |
| eī / eae / ea | genuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | gigne |
| vōs | gignite |
Imperātīvus futūrum
| tū | gignitō |
| is / ea / id | gignitō |
| vōs | gignitōte |
| eī / eae / ea | gignuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | gignere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | genuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | genitūrum esse |
Participium praesēns
| — | gignēns |
Participium futūrum
| — | genitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | gignendī |
Gerundium (datīvus)
| — | gignendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | gignendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | gignendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | genitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | genitū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | gignor |
| tū | gigneris |
| is / ea / id | gignitur |
| nōs | gignimur |
| vōs | gigniminī |
| eī / eae / ea | gignuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | gignēbar |
| tū | gignēbāris |
| is / ea / id | gignēbātur |
| nōs | gignēbāmur |
| vōs | gignēbāminī |
| eī / eae / ea | gignēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | gignar |
| tū | gignēris |
| is / ea / id | gignētur |
| nōs | gignēmur |
| vōs | gignēminī |
| eī / eae / ea | gignentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | gignar |
| tū | gignāris |
| is / ea / id | gignātur |
| nōs | gignāmur |
| vōs | gignāminī |
| eī / eae / ea | gignantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | gignerer |
| tū | gignerēris |
| is / ea / id | gignerētur |
| nōs | gignerēmur |
| vōs | gignerēminī |
| eī / eae / ea | gignerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | gignere |
| vōs | gigniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | gignitor |
| is / ea / id | gignitor |
| eī / eae / ea | gignuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | gignī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | genitum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | genitum īrī |
Participium perfectum
| — | genitus |
Participium futūrum
| — | gignendus |