HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← gigno — definition

Conjugation of gigno

Regular CEFR B1
[ˈɡɪŋ.noː]

to bring forth as a fruit of oneself: to bear, to beget, to engender, to give birth to Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego gignō
tū gignis
is / ea / id gignit
nōs gignimus
vōs gignitis
eī / eae / ea gignunt
Indicātīvus imperfectum
ego gignēbam
tū gignēbās
is / ea / id gignēbat
nōs gignēbāmus
vōs gignēbātis
eī / eae / ea gignēbant
Indicātīvus futūrum
ego gignam
tū gignēs
is / ea / id gignet
nōs gignēmus
vōs gignētis
eī / eae / ea gignent
Indicātīvus perfectum
ego genuī
tū genuistī
is / ea / id genuit
nōs genuimus
vōs genuistis
eī / eae / ea genuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego genueram
tū genuerās
is / ea / id genuerat
nōs genuerāmus
vōs genuerātis
eī / eae / ea genuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego genuerō
tū genueris
is / ea / id genuerit
nōs genuerimus
vōs genueritis
eī / eae / ea genuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego gignam
tū gignās
is / ea / id gignat
nōs gignāmus
vōs gignātis
eī / eae / ea gignant
Coniūnctīvus imperfectum
ego gignerem
tū gignerēs
is / ea / id gigneret
nōs gignerēmus
vōs gignerētis
eī / eae / ea gignerent
Coniūnctīvus perfectum
ego genuerim
tū genuerīs
is / ea / id genuerit
nōs genuerīmus
vōs genuerītis
eī / eae / ea genuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego genuissem
tū genuissēs
is / ea / id genuisset
nōs genuissēmus
vōs genuissētis
eī / eae / ea genuissent
Imperātīvus praesēns
tū gigne
vōs gignite
Imperātīvus futūrum
tū gignitō
is / ea / id gignitō
vōs gignitōte
eī / eae / ea gignuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— gignere
Īnfīnītīvus perfectum
— genuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— genitūrum esse
Participium praesēns
— gignēns
Participium futūrum
— genitūrus
Gerundium (genitīvus)
— gignendī
Gerundium (datīvus)
— gignendō
Gerundium (accūsātīvus)
— gignendum
Gerundium (ablātīvus)
— gignendō
Supīnum (accūsātīvus)
— genitum
Supīnum (ablātīvus)
— genitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego gignor
tū gigneris
is / ea / id gignitur
nōs gignimur
vōs gigniminī
eī / eae / ea gignuntur
Indicātīvus imperfectum
ego gignēbar
tū gignēbāris
is / ea / id gignēbātur
nōs gignēbāmur
vōs gignēbāminī
eī / eae / ea gignēbantur
Indicātīvus futūrum
ego gignar
tū gignēris
is / ea / id gignētur
nōs gignēmur
vōs gignēminī
eī / eae / ea gignentur
Coniūnctīvus praesēns
ego gignar
tū gignāris
is / ea / id gignātur
nōs gignāmur
vōs gignāminī
eī / eae / ea gignantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego gignerer
tū gignerēris
is / ea / id gignerētur
nōs gignerēmur
vōs gignerēminī
eī / eae / ea gignerentur
Imperātīvus praesēns
tū gignere
vōs gigniminī
Imperātīvus futūrum
tū gignitor
is / ea / id gignitor
eī / eae / ea gignuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— gignī
Īnfīnītīvus perfectum
— genitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— genitum īrī
Participium perfectum
— genitus
Participium futūrum
— gignendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary