HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fulmino — definición

Conjugation of fulmino

Regular CEFR B1
/[ˈfʊɫ.mɪ.noː]/

to lighten (strike with lightning) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fulminō
fulminās
is / ea / id fulminat
nōs fulmināmus
vōs fulminātis
eī / eae / ea fulminant
Indicātīvus imperfectum
ego fulminābam
fulminābās
is / ea / id fulminābat
nōs fulminābāmus
vōs fulminābātis
eī / eae / ea fulminābant
Indicātīvus futūrum
ego fulminābō
fulminābis
is / ea / id fulminābit
nōs fulminābimus
vōs fulminābitis
eī / eae / ea fulminābunt
Indicātīvus perfectum
ego fulmināvī
fulmināvistī
is / ea / id fulmināvit
nōs fulmināvimus
vōs fulmināvistis
eī / eae / ea fulmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fulmināveram
fulmināverās
is / ea / id fulmināverat
nōs fulmināverāmus
vōs fulmināverātis
eī / eae / ea fulmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fulmināverō
fulmināveris
is / ea / id fulmināverit
nōs fulmināverimus
vōs fulmināveritis
eī / eae / ea fulmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fulminem
fulminēs
is / ea / id fulminet
nōs fulminēmus
vōs fulminētis
eī / eae / ea fulminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulminārem
fulminārēs
is / ea / id fulmināret
nōs fulminārēmus
vōs fulminārētis
eī / eae / ea fulminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fulmināverim
fulmināverīs
is / ea / id fulmināverit
nōs fulmināverīmus
vōs fulmināverītis
eī / eae / ea fulmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fulmināvissem
fulmināvissēs
is / ea / id fulmināvisset
nōs fulmināvissēmus
vōs fulmināvissētis
eī / eae / ea fulmināvissent
Imperātīvus praesēns
fulminā
vōs fulmināte
Imperātīvus futūrum
fulminātō
is / ea / id fulminātō
vōs fulminātōte
eī / eae / ea fulminantō
Īnfīnītīvus praesēns
fulmināre
Īnfīnītīvus perfectum
fulmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
fulminātūrum esse
Participium praesēns
fulmināns
Participium futūrum
fulminātūrus
Gerundium (genitīvus)
fulminandī
Gerundium (datīvus)
fulminandō
Gerundium (accūsātīvus)
fulminandum
Gerundium (ablātīvus)
fulminandō
Supīnum (accūsātīvus)
fulminātum
Supīnum (ablātīvus)
fulminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fulminor
fulmināris
is / ea / id fulminātur
nōs fulmināmur
vōs fulmināminī
eī / eae / ea fulminantur
Indicātīvus imperfectum
ego fulminābar
fulminābāris
is / ea / id fulminābātur
nōs fulminābāmur
vōs fulminābāminī
eī / eae / ea fulminābantur
Indicātīvus futūrum
ego fulminābor
fulmināberis
is / ea / id fulminābitur
nōs fulminābimur
vōs fulminābiminī
eī / eae / ea fulminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fulminer
fulminēris
is / ea / id fulminētur
nōs fulminēmur
vōs fulminēminī
eī / eae / ea fulminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulminārer
fulminārēris
is / ea / id fulminārētur
nōs fulminārēmur
vōs fulminārēminī
eī / eae / ea fulminārentur
Imperātīvus praesēns
fulmināre
vōs fulmināminī
Imperātīvus futūrum
fulminātor
is / ea / id fulminātor
eī / eae / ea fulminantor
Īnfīnītīvus praesēns
fulminārī
Īnfīnītīvus perfectum
fulminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
fulminātum īrī
Participium perfectum
fulminātus
Participium futūrum
fulminandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary