HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← fulmino — definition

Conjugation of fulmino

Regular CEFR B1
[ˈfʊɫ.mɪ.noː]

to lighten (strike with lightning) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego fulminō
tū fulminās
is / ea / id fulminat
nōs fulmināmus
vōs fulminātis
eī / eae / ea fulminant
Indicātīvus imperfectum
ego fulminābam
tū fulminābās
is / ea / id fulminābat
nōs fulminābāmus
vōs fulminābātis
eī / eae / ea fulminābant
Indicātīvus futūrum
ego fulminābō
tū fulminābis
is / ea / id fulminābit
nōs fulminābimus
vōs fulminābitis
eī / eae / ea fulminābunt
Indicātīvus perfectum
ego fulmināvī
tū fulmināvistī
is / ea / id fulmināvit
nōs fulmināvimus
vōs fulmināvistis
eī / eae / ea fulmināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego fulmināveram
tū fulmināverās
is / ea / id fulmināverat
nōs fulmināverāmus
vōs fulmināverātis
eī / eae / ea fulmināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego fulmināverō
tū fulmināveris
is / ea / id fulmināverit
nōs fulmināverimus
vōs fulmināveritis
eī / eae / ea fulmināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego fulminem
tū fulminēs
is / ea / id fulminet
nōs fulminēmus
vōs fulminētis
eī / eae / ea fulminent
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulminārem
tū fulminārēs
is / ea / id fulmināret
nōs fulminārēmus
vōs fulminārētis
eī / eae / ea fulminārent
Coniūnctīvus perfectum
ego fulmināverim
tū fulmināverīs
is / ea / id fulmināverit
nōs fulmināverīmus
vōs fulmināverītis
eī / eae / ea fulmināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego fulmināvissem
tū fulmināvissēs
is / ea / id fulmināvisset
nōs fulmināvissēmus
vōs fulmināvissētis
eī / eae / ea fulmināvissent
Imperātīvus praesēns
tū fulminā
vōs fulmināte
Imperātīvus futūrum
tū fulminātō
is / ea / id fulminātō
vōs fulminātōte
eī / eae / ea fulminantō
Īnfīnītīvus praesēns
— fulmināre
Īnfīnītīvus perfectum
— fulmināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— fulminātūrum esse
Participium praesēns
— fulmināns
Participium futūrum
— fulminātūrus
Gerundium (genitīvus)
— fulminandī
Gerundium (datīvus)
— fulminandō
Gerundium (accūsātīvus)
— fulminandum
Gerundium (ablātīvus)
— fulminandō
Supīnum (accūsātīvus)
— fulminātum
Supīnum (ablātīvus)
— fulminātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego fulminor
tū fulmināris
is / ea / id fulminātur
nōs fulmināmur
vōs fulmināminī
eī / eae / ea fulminantur
Indicātīvus imperfectum
ego fulminābar
tū fulminābāris
is / ea / id fulminābātur
nōs fulminābāmur
vōs fulminābāminī
eī / eae / ea fulminābantur
Indicātīvus futūrum
ego fulminābor
tū fulmināberis
is / ea / id fulminābitur
nōs fulminābimur
vōs fulminābiminī
eī / eae / ea fulminābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego fulminer
tū fulminēris
is / ea / id fulminētur
nōs fulminēmur
vōs fulminēminī
eī / eae / ea fulminentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego fulminārer
tū fulminārēris
is / ea / id fulminārētur
nōs fulminārēmur
vōs fulminārēminī
eī / eae / ea fulminārentur
Imperātīvus praesēns
tū fulmināre
vōs fulmināminī
Imperātīvus futūrum
tū fulminātor
is / ea / id fulminātor
eī / eae / ea fulminantor
Īnfīnītīvus praesēns
— fulminārī
Īnfīnītīvus perfectum
— fulminātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— fulminātum īrī
Participium perfectum
— fulminātus
Participium futūrum
— fulminandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary